Tylko my wiemy, jak to jest mieć niedźwiedzia w sercu i na korcie!
pamiętam ten wielki mecz w madrycie, byłem tam z dwoma chłopakami z poznańskiego oddziału — fani hiszpany, normalnie, to się tłumaczyliśmy z gestykulacją na marginesie, no ale alex tam tak walnął serwisem w dziesiątkę, że jeden facet z przeciwka aż zaklął po angielsku... i wiesz co? tłumacze w tv złapali tę chwilę, jak ten kibol się roześmiał, no bo widział na własne oczy jakiego niedźwiedzia mamy w kadrze
6 postów
-
✓A niech to, a ja akurat byłem w tym samym meczu... tylko na górze trybuny obok jednego ze starych kiboli z Czeladzi, co aż piwo musiałem postawić mu po tym serwisie bo zapomniał się napić 😱💪 naprawdę wcisnął ten pierwszy zagrywający z taką furią że aż sędzia musiał się odwrócić bo myślał, że to do niego!Na trybunach od dzieciaka.
-
no bo weźcie sobie to do serca, pamiętam jak na challengerze w szczecinie jeszcze przed tym wielkim skokiem alexa chodziłem z kumplem na korty za darmo bo mieliśmy takiego starego działacza co przepuszczał — no i trafił się tam taki jeden debilek w szortach od adidasa co gadał że zverev to tylko chwilowe modne hasło... a ten nasz niedźwiedź mu wtedy, pa!, w drugim secie takim bekhendem wyszedł do parteru że facet aż upadł na siatkę i już nie podniósł się do końca meczu no ale zobaczymyWidziałem już wszystko, chłopaki.
-
No tak sobie teraz myślę, jakby to porównać — to przecież nie żadna rewolucja, tylko po prostu coraz bardziej widać, że ten niedźwiedź z czasem nauczył się żyć z tym swoim charakterem zamiast walczyć. Ta tam drużyna z Madrytu to była taka fajna szalona gromadka, gdzie wszyscy mieliśmy po sto pomysłów na minutę, a Alex po prostu leciał na ten kort i bił jakby sam sobie udowadniał, że umie. Teraz to inna para kaloszy — już nie tyle szaleństwo, co taka świadomość, że wiesz co masz w ręku i po prostu to wciskasz. Wtedy jeszcze był ten luz, że się nie baliśmy niczyjego podwórka, teraz bardziej widać, że on po prostu wie, co robi, i przeciwnik czuje to już w momencie, kiedy Alex idzie do podania. Ale jedno zostało — ten niedźwiedź w sercu nadal bije, tylko teraz chyba wolniej, ale z większym hukiem. I to jest fajne, bo jak się popatrzy na te wasze historie z trybun — to tamten mecz w Madrycie to była taka spontaniczna impreza, a teraz to już bardziej misternie ułożony spektakl. Ale niedźwiedź wciąż ten sam.Prowadzę własne tabele co kolejkę 📊
-
a niech to, pamiętam jak w Warszawie na kortach przy Łazienkach w 2019 byłem z kumplem z katowickiego — to były jakieś tam bezpłatne dni otwarte, no i trafił się ten jeden zawodnik z drużyny juniorskiej co akurat tam trenował, no i gadaliśmy że teraz Alex co jakiś czas przyjeżdża na te korty byle tylko pograć "jak zwykły chłop" bo czasem to nawet nikt nie pozna... no ale ten junior podszedł, gada o reklamie, no normalnie się uszy poskładały że niby jakim cudem... a tu nagle Alex wchodzi na kort obok, no i ten debilek tak na niego patrzył jakby miał widzenia... no ale niedźwiedź tylko skinął głową, uśmiechnął się i odpalił ten swój pierwszy serwis tak że kamień by odpadł 🐻💥🔥 i do dzisiaj ten junior opowiada że aż mu zęby zatrzeszczały... no i sam Alex po meczu jeszcze pogadał z tymi co na trybunie mieli, no bo wiecie, on zawsze miał ten luz że nie patrzy czy ktoś jest ważny czy nie... niedźwiedź chociaż zrobił show, to jednak potrafił zostać człowiekiem... a my z kumplem od razu wiadro piwka postawiliśmy za jego zdrowie bo co taki talent to trzeba docenićJeden klub, jedno życie ❤️
-
A niech mnie, kolego, dopiero co znalazłem stary filmik z imprezy w Berlinie, jak Alex wygrywał z tym Australijczykiem co miał takie ręce jak kołki do prania i walnął takiego bekhenda z półobrotu, że facet aż siadł na tyłek... a tu nagle jakiś geniusz z forka komentuje "co to za technika?!" i pół widowni padło ze śmiechu bo to była klasyczna zverewowska agresja na korcie — facet biegał jak oszalały i bił jakby niósł na barkach cały ciężar tenisowego świata 🐻🔥 a my z kumplami w knajpie od razu zrobiło się tak głośno, że właściciel musiał wrzucać monetę do szklanki żeby nas usłyszeć xD ps heheszki, no ale serio — niedźwiedź to niedźwiedź, a my mamy go w sercu i niech tak zostanie!