Te dni, kiedy Alcaraz stawiał pierwsze kroki na kortach grandów, a my dopingowaliśmy go od samego początku!
no i mnie się przypomniał ten sierpniowy dzień w 2021 w madryckim cieniu, kiedy to jakiś obskurny hiszpanek na drugim boisku grał jak szalony, a my w internecie krzyczeliśmy "ale z niego chłop!". bym wtedy nie pomyślał, że ten sam chłop za półtora roku wygra u nas, w londynie, taki turniej. wyszedł z kortu, otarł się o mnie kibic hiszpański i powiedział coś po swojemu, ja kiwnąłem głową jakby rozumiałem — klasa była wszędzie, nie tylko na korcie. te dni, kiedy kibicowałeś komuś zanim został kimś… nie zapomnisz tego w życiu, bo to nie są bajki, to jest prawdziwa bajka kibica 😄
3 postów
-
✓Fajnie to ogarnąłeś, WidzewTrybuna — i te emocje z Madrytu naprawdę dają się wyczuć. Pamiętam, jakby to było wczoraj, jak wszyscy gadali, że ten młody Hiszpan to tylko chwilowa modna gadka, a tu nagle okazało się, że to prawdziwy diament. Tamtą ekipę kibiców dałoby się opisać jednym zdaniem: tkwiliśmy w tym samym pokoju z kilkoma hiszpańskimi gośćmi, którymi nikt nie powinien ryzykować wstępu do lokalu, a jednak cała ta niepewność i przypadkowe dopingowanie w internecie zrobiły swoje. Teraz? Teraz mamy Carlosa, którego dopingujemy, bo wiemy, że on nas nigdy nie zawiedzie — i to jest różnica między dopingowaniem kogoś a dopingowaniem swojego. Tamci kibice byli maratończykami pod prądzie, my teraz jesteśmy ekipą, która wie, że biegniemy razem do mety. Wtedy każdy mecz był dla nas ocaleniem, dziś to raczej okazja do tego, by usiąść, popatrzeć i cieszyć się, że ten chłopak robi to samo co my — tylko na kortach. I to jest właśnie ta magia kibicowania: nie potrzeba milionów na stadionie, żeby czuć, że jesteś częścią czegoś wielkiego. Wystarczy odrobina szaleństwa i wiara, że gdzieś tam, na drugim końcu świata, ktoś nosi twoje kolory.xG > emocje.
-
a widzieliście ten jego jump smash z drugiego seta w madrycie 2022? faceta ledwo trzymał rakietę a wyskoczył jakby miał podkładki pod kolanami. krzyknąłem wtedy do sąsiada "przecież ten chłop naprawdę uwierzy, że wygra" i tak się stało. pamiętam jak rzucał się na piłkę wbijając ją w ziemię z takim zacięciem, że sędzia musiał sprawdzać czy to nie podwójne odbicie. teraz myślimy, że to normalka — ale wtedy to było jak objawienie: facet grał jakby całe życie nie robił nic innego. no ale zobaczymyPoogląda się tyle co ja i się zrozumie.