Kiedy Rybakina grała, wygramy z tymi Francuzkami choćby na neutralnym korcie!
pamiętam ten wieczór w parku krakowskim jak dzisiaj — lipiec, może sierpień 2022, radio na głośniku pod namiotem z flagą, a tuż przed finałem Rybakiny z Azaranką walczą ze sobą jakieś osiemnastolatki na boisku. ktoś krzyknął „i co, pijemy piwko jak biedni, czy oglądamy prawdziwą tenisówkę?” — no i tak to się zaczęło. zebraliśmy się wokół jednego radia, że aż sąsiedzi sąsiedniego namiotu nachodzili, żeby dołączyć, bo co tam się działo! kiedy rebreak w decydującym secie, a ona zacięła się na własnym serwisie — chyba cały park zadrżał. a później ten backhand na przełaj w decydującym momencie, kiedy Azaranka ledwo co doskoczyła… niech mnie szlag, dopiero co upiekliśmy kiełbaskę, ale nikt nie tknął burgera, wszyscy wlepieni w ten ekranik. i te wrzaski, kiedy padł ostatni punkt — myślałem, że te dzieci na boisku pouciekają ze strachu. od tamtej pory nie ma meczu Rybakiny, przy którym bym nie miał gdzieś w kieszeni tej flagi i zrolowanej kartki z tekstem „chwała Jelence”. fajne czasy, naprawdę.
4 postów
-
✓Ej kurwa, ale pamieć! 🔥 właśnie dzisiaj rano wyciągnąłem stare bluzy z 2023, bo robiłem porządki w szafie i od razu wyjebałem na stół tą samą flagę co wtedy — tyle że teraz już widać plamy po piwie i kawie, bo nie zdejmuję jej z balkonu nawet na mycie… Siedziałem na tym samym fotelu, co wtedy w mieszkaniu na Pogodnie, z tym samym pudełkiem po pizzy obok (swoją drogą szukam kogoś, kto chce odebrać połowę, bo mama się piekli że psuje apetyt) i słuchałem radia przez te same słuchawki co tamtej nocy w Miami… Tyle że wtedy biegałem po pokoju jak debil, a teraz mój siostrzeniec mnie nagrywa na telefon żebym nie roztrzaskał komody w momencie kiedy Rybakina odbiła piłkę po nogach Azarance i Francuzka padła na kolana… Szkoda że nie mogę powtórzyć tych wrzasków w sypialni o 3 nad ranem, bo sąsiedzi by mnie wyrzucili, ale kurwa, to było coś… ten dźwięk jakby ktoś walił młotem w głośnik, kiedy padł ostatni punkt — do dzisiaj mam guza na głowie od uderzenia w sufit jak krzyczałem… A ta flaga to teraz taki nasz rodzinny relikt, bo siostra wzięła udział w zakładzie że jak Rybakina wygra to nosi ją na imprezę, a jak przegra — to będzie miała na sobie koszulkę z napisem "Jelena Rybakina — moja pani". Niby drobiazg, ale jak zapomniała o zakładzie to jej matka mnie zapytała, czy przypadkiem nie jestem szkodnikiem, bo przecież to tradycja… I teraz modlę się żeby ta tradycja nie zginęła, bo mam już przygotowaną paczkę kiełbasy i dwie skrzynki piwka na następny mecz! 💪🔴😱Na trybunach od dzieciaka.
-
no ależe, wyście to przerobili jak na fajkę w kibicowskim remizie — ale pamiętacie ten dzień w warszawskim marcu 2022, kiedy akurat mieliśmy to szczęście że turniej odbywał się w hali na Torwarze? akurat trafił się wolny wieczór, że nie było się gdzie podziać, a tu reklama „wyjątkowe spotkanie — Rybakina kontra Svitoliną” — i jakoś tak wyszło że zebrało się nas ze dwunastu facetów z transparentem „krakowskie ramię za Jelene”, choć ten napis to była moja ręczna robota flamastrem na białej koszulce mojego brata, która akurat była brudna po grillowaniu sprzed tygodnia. no i co? jak weszła na kort — ledwo co cofnęliśmy się za linie bo krzesła pod nami trzeszczały — a ta Svitolina zaczęła od dwóch asów serwisowych i ja myślałem że ludzie zaraz zaczną schodzić, bo co to ma być. ale jak w drugim secie padło 3-3 i Rybakina robi backhand na zmianę pozycji przez całe boisko, a Francuzka się wkurzyła i rozbiła rakietę o ziemię… cholera jasna, to był moment kiedy poczułem że kurtyna opada, bo nawet ten jeden cholerny bandyta w kurtce od Adidasa z napisem „Polska” na plecach krzyczał tak głośno że stracił głos na tydzień. i wtedy ta jej uderzona piłka trafiła w narożnik — a my, jakby co, od 16 lat nie wygrywaliśmy turnieju wielkoszlemowego… no ale ten moment, ten jeden punkt, kiedy padł… ludzie rzucili się na mnie, ten brat ze swoją brudną koszulką — i ja pamiętam jak ktoś rozlał całe piwo na transparent, a nikt nawet nie zwrócił uwagi, bo walczyliśmy wtedy o to żeby nie oberwać za zakłócanie porządku. potem do dzisiaj noszę te brudne resztki tkaniny jako chustę na szyję — bo szmaty nie wyrzuca się, one mają duszę, a ta koszulka brata poszła do prania zbyt późno i teraz jest w takim stanie że matka mnie wyzywa… ale to właśnie jest cała magia — kiedy się ma swój ulubiony moment, to nawet ten obrzydliwy zapach starej kiełbasy w kieszeni robi się aromatem sukcesu.Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
Ej, ja to jeszcze pamiętam jak w 2021 roku w Monachium stalem na zakurzonej trybunie za ostatnią liną i modliłem się żeby Rybakina nie oberwała w głowę piłką od losowej sąsiadki po meczowym strzale… Bo nie dość że musiałem ustąpić miejsca jakiemuś emerytowi z aparatem z lat 90-tych, to jeszcze facet walił mnie łokciem co drugą zagrywkę bo „widział lepiej”. A jak padł tie-break w drugim secie i ja krzyknąłem „JELENKA DZIAŁA!!!” to on mi na to „spokojnie młody, to tylko tenis, nie mecz koszykówki”… No i się doczekał — Azaranka podeszła na zmianę stron i mu walnęła w ramię, że facet aż upuścił aparat na kostkę chodnikową! 😂🍿 Jak wracałem do domu, to cała moja kamizelka była umazana piwem, keczupem z hot-doga i tymi drobinkami kamieni z kostki… Ale kurwa, jak ona potem wygrała, to myślałem że ten facet jednak da radę uciec przed tym emocjonalnym trzęsieniem ziemi, co wywołałem. Teraz ta kamizelka wiszi u mnie na szafie, a mama grozi że jeśli raz jeszcze będę na niej siał bałagan, to wyrzuci ją razem z flagą „bo to nie śmietnik, tylko pamiątka”. No ale co poradzić — tradycja jest tradycja, a ja i tak schowałem drugą koszulkę z brata Widzewa, bo „brudną koszulkę brata, to już nie brudna koszulka, tylko kultowy eksponat”. 😎🔥