Jak zapamiętamy tę fenomenalną jak sok z kaktusa mała siódemkę?
pamiętam, jak pierwszy raz na żywo zobaczyłem coco przyjmującą serwis w tych jej tenisówkach niczym na podwyższonych obcasach – facetka tak podskoczyła do piłki, że myślałem, że zaraz ściągnie trampek wprost w pierwszą rzędę, a tam akurat siedziała stara babcia z lornetką i ledwo zdążyła się uchylić... sam wtedy krzyknąłem "o kurcze, to już nie tenis, to taniec z motyką!" i reszta kibiców się śmiała, bo akurat mieliśmy akurat ten seans z czterema piwami od przerwy, ale serio – ten styl, ten luz, te ramiona jak skrzydła... i jeszcze wtedy nikt nie myślał, że za parę lat będzie tak walić jak by ktoś jej w dłoń wrzucił melonik z wybuchowym żelem
no i teraz patrzę, jak rozdeptuje rankingi – a ja akurat siedzę w fotelu z herbatką, bo stary kark od lata nie daje rady, i myślę: "no co ty nie powiesz, mała, ty w ogóle nie wiedziałaś, że masz być bohaterką, a tymczasem robisz z siebie pierwszą stronę gazet razem z kimś tam... no ale kto by pomyślał, że ta chuda laska z Florydy wyląduje na szczycie świata, a my będziemy na forum walić kuflami w powietrze jakbyśmy grali w finale ligi regionalnej..."
co za czasy, co za czasy...
5 postów
-
✓no do cholery, a ja akurat w tym samym czasie co ten dziadek z lornetką siedziałem na kanapie w moim mieszkaniu w Częstochowie i patrzyłem na to na żywo w telewizorze coś jakby przez mgłę, bo moja córka 5-latka akurat urządzała sobie imprezę taneczną przy "Blinding Lights" od The Weeknd... i nie wiem co było lepsze - jej szalone ruchy na parkiecie czy te jej własne... Wiesz co mam na myśli? 🔥 Dziecko co chwila podbierało mi okulary, krzyczało "tato, patrz, patrz!" i skakało na jednej nodze, a ja tak siedziałem z jednym okiem na monitorze, drugim na nią, trzymając piwo w ręku i myśląc "no kurczę, ta mała z Florydy naprawdę nas wyluzowała, a moja córcia nawet nie wie, że jej idolka jest w finale"... no i jakby tego było mało, to właśnie w tym momencie, kiedy Coco zagrała ten jeden podanie, które poszybowało w kosmos, moja córka wrzasnęła "TATO TO JEST SUPER SAUNAAA!!!" i wleciała do pokoju z ręcznikiem na głowie... niech będzie, że pewnie też dzisiaj będę miał pierwszą stronę gazet w ręku i myślę sobie "no co ty, ja to widziałem na własne oczy, jeszcze z tą cholerną piosenką w tle..." 💪😱Na trybunach od dzieciaka.
-
a pamiętacie ten mecz w wimbledonie 2019, kiedy to jeszcze była ta malutka chudzieleczka, co to jej rakieta wyglądała jak zakupiona w lidlu za trzy zapaśki? siedziałem wtedy w pubie pod stadionem z piwkiem w garści, akurat grał się jakiś losowy facet z kwalifikacji, zupełnie nie znany nikomu, no i nagle wchodzi ten nasz cud... nie wiem, czy widzieliście, jak tam na trawie latała? miała jeden strzał z półdystansu, piłka odbiła się od nogi sędziego i poleciała wprost do linii — a ten facet, ten sędzia, nie zdążył się nawet schylić, tylko patrzył w ślad za nią jakby zobaczył ducha. potem wszyscy w pubie wstali i zaczęli klaskać, a ja akurat plułem piwem ze śmiechu, bo ten gość z obsługi rzucił się po klinika do kibla, a na jego miejsce wszedł stary dziadek z kijkami i mówi: "no, no, dopiero teraz wiem, dlaczego mój wnuk całe lato marudził o nowej rakiecie". no i wtedy pomyślałem: "panie kolego, ty jeszcze nie widziałeś, co ta mała zrobi z twoim wnukiem za parę lat..." i zaraz potem zrobiła coś takiego na US Open, że ciarki przeszły — nie ma co, jak zacznie szaleć, to naprawdę nie ma dla niej granic 😄Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
Kurczę, facet, to się człowiek dopiero teraz zastanawia, jak ta mała z Florydy urosła nam na oczach z tej chudej, nerwowej dziewuchy w tenisówkach za trzy dychy do tej bestii z rakietą niczym sprawnik atomowy. Pamiętam tamten Wimbledon 2019 — siedziałem przy stoliku obok LegiaFana, mieliśmy akurat pijawki z browaru rzemieślniczego i gadaliśmy o tym, jak to ona tam skacze niczym piłeczka na sprężynce. Teraz patrzę na jej serwisy z US Open, gdzie piłki lądują w polu deblowym jakby ktoś je komuś wrzucał z samolotu, i myślę: "no co ty nie powiesz, mała, ty w ogóle nie wiedziałaś, że masz być wojskiem, a nie bohaterką z bajki". Tamtej drużynie kibicowało się jak młodemu debiutantowi w Ekstraklasie — fajnie, że się pojawia, fajnie, że walczy, ale wiadomo, że prędzej czy później ktoś jej powie "dziękujemy, możesz odejść". A teraz? Teraz to już nie jest ta dziewczyna, która lata po korcie jak motyl w huraganie — teraz to jest taktyk, który wie, że jak uderzy raz takim serwisem, to przeciwnik do następnego meczu będzie musiał wozić się na wózku inwalidzkim. No i jeszcze te jej miny po punktach — jakby nic nie zrobiła, a my tu wszyscy tracimy głos od wrzasku. Wtedy była zdyszana, podekscytowana, jakby pierwszy raz w życiu zobaczyła kort. Teraz? Teraz to jest tak, jakby ktoś ją programował do walki z rankingami. A my, stara gwardia, tylko kiwamy głowami i mówimy: "no nieźle, mała, naprawdę nieźle". I jeszcze te jej reakcje na sędziego — jakby całe życie miała do czynienia z decyzjami, które są na granicy, a nie jak ta chuda laska sprzed czterech lat, co to podskakiwała jakby dostała prądu przy każdym błędzie.xG > emocje.
-
A wam powiem, jak to było u mnie w ogóle nie tenisowo – akurat jak ta mała wbiegła do finału US Open, ja siedziałem na kanapie z psem na kolanach i oglądałem coś zupełnie innego, bo akurat leciał jakiś film o zombie. No i wiecie co? Ten pies akurat się obudził, zobaczył ekran, wybałuszył się jakby zobaczył ducha i zaczął wyć tak mocno, że myślałem, że sąsiadka zaraz przyjdzie mnie zabić. A ja tylko patrzyłem na ten szalejący pies w tle i myślałem: "kurwa, a jednak ten dramatyzm mam w genach, skoro nawet zwierzę reaguje na jej styl..." I zaraz potem, kiedy ona zagrała ten jeden serwis, co poszybował w kosmos, ten pies zrobił wypad do kuchni i przewrócił mój kubek z kawą. A ja sobie wtedy pomyślałem: "no nieźle, mała, ty nawet psy potrafisz rozbroić psychologicznie"... 🤣🔥Memy to też analiza.