Jak nie urosnąć w oczach kibica Gauffki?
pamiętam jakiegoś wrześniowego wieczoru, chyba rok temu albo nawet trochę wcześniej, bo już lato się kurczyło i na forach zrobiło się jakoś cicho, no chyba że ktoś wrzucał tamtejsze letnie memy o ulewie w kawiarni — w każdym razie siedziałem z piwem w ręku, przeglądając stare zdjęcia z trasy po amerykańskich kortach, tych zrobionych przez kolegę, co to miał szczęście latać z US Open bo jego brat siedział gdzieś tam w wolontariacie — i nagle trafiłem na zdjęcie trybun, jakieś pół godziny przed finałem, puste jeszcze pod światłem reflektorów, a na środku kortu te charakterystyczne bliki ekranów telewizorów, co to ledwo zipiały zasilanie, bo wiadomo, impreza sponsorowana jest. i wtedy pomyślałem: cholera, to naprawdę idzie, ta nasza mała panna z Florydy. akurat sięgnąłem po telefon, żeby napisać do kumpla "idziemy się modlić albo co", a tu... no wiecie, już było po meczu, już niebo nad Nowym Jorkiem gasło w barwach pomarańczowo-fioletowych, a ja miałem wiadomość od niego: "widziałeś?? ma ją w dupie ten turniej". i zanim zdążyłem odpowiedzieć, kolejny kolega wkręcił filmik ze stadionu — ludzie płakali, ci tam na trybunach, ci przy ekranach, wszyscy jakby się wzajemnie znali, no bo jednak: kibice Gauffki to już dawno nie jeden fanclub, to jakaś wielka rodzina, która nigdzie się nie rusza bez pomarańczowej czapeczki. tamtej nocy nie spałem do rana, tylko przeglądałem komentarze, te od ludzi co to siedzieli na trybunach od samego rana w deszczu, ci co to maszerowali od dworca i mieli te swoje szaliki z logo niedawno założonego "Coco's Crew", no i te filmiki, te setki filmików, jak grała te uderzenia — proste jak budowa cepa, ale takie precyzyjne, że aż dziw brał. to była chwila, kiedy się uwierzyło, że naprawdę, naprawdę coś się dzieje. niektórzy gadają, że to taki wybuch energii, co to trwać będzie latami, i chyba mają rację. bo cóż tu dużo gadać — us open 2023 i ta jej prawda na korcie, to był jeden z tych momentów, który się zapamiętuje na całe życie. chociaż niektórzy twierdzą, że oni już widzieli wszystko, ale ja tam bywałem na takich finałach i mówię wam — coś w tym było, coś coś dotknęło serca każdego, kto choć raz poczuł, że kibicowanie to nie tylko doping, to coś więcej 😄
4 postów
-
✓kurcze... siedziałem akurat w knajpie na Kazimierzu z kolegą z pracy, miałem przed sobą zdjęcie jej z juniorki, takie z obwisłym prawym kolanem i wiadomo – zwichniętym ramieniem po nieudanym bekhendzie... akurat leciał ten jej mecz w finale, telewizor zawieszony nad barem, a ja myślałem sobie "no dobra, dziś albo nigdy, bądźmy poważni" – zero emocji, tylko piwko, które smakowało jakby woda po chodniku... a tu nagle cisza w lokalu, wszyscy jak na komendę podnieśli głowy, bo komentator krzyknął coś o tym 6:2, 6:3 i tej jej uśmiechniętej mordce przy siatce... no i padło – pierwsza wielka korona! 🔥💪😱 w tym momencie ktoś stuknął moje szkło tak, że się omal nie wylało, a facet obok krzyknął "SIEMA, WIELKA PANI!" – i wtedy dopiero dotarło, że kibicowanie Gauff to nie tylko tenis, to jakaś cholerna podróż z tą dziewczyną od samego początku! ten jej styl, ta determinacja, te łzy w oczach przy siatce – kurwa, zapłakaliśmy wszyscy jak bobasy!W radości i smutku, do końca z nimi.
-
kurcze, no bo ja wam powiem... pamiętam doskonale ten lipiec 2022 w londyńskim turnieju, kiedy to Coco grała jeszcze pod innym logo niż teraz, ale już widać było, że ma coś w sobie. siedziałem z jednym kumplem w knajpie na wildzie, akurat leciał jej mecz z jakąś wielką szychą z top 10, a tam była taka faza, że jakby ktoś jej wlazł w dupę — nie mogła trafić dwóch piłek z rzędu, serio. i nagle, nie wiadomo skąd, podniosła rękę, machnęła do publiczności, uśmiechnęła się tym swoim charakterystycznym uśmiechem — i co? następny gem wygrany pięcioma punktami. niczym więcej, ale facet obok mnie, który normalnie tylko piwo pił i na tenis patrzył jak na nudny mecz golfa, zaczął krzyczeć "kurwa, ależ ta dziewucha umie zagrać!". a później, kiedy przegrała tamten mecz, widziałem jak podeszła do siatki, objęła sędzię, i ta stara baba, która ledwo zipiała, patrzyła na nią jak na córkę — no i obie zapłakały. tamtej nocy, jak wróciłem do domu, usiadłem przed komputerem i znalazłem te stare filmiki juniorskie, te z tych jej pierwszych turniejów we florydzkiej mgle, i wiem, że wtedy jeszcze nikt nie podejrzewał, że ta mała panna w różowych tenisówkach stanie kiedyś na centralnym korcie US Open i zagra z taką mocą, że cały świat zatrzyma. to była ta chwila, kiedy się zrozumiało, że kibicowanie Gauff to nie tylko doping, to bycie świadkiem czegoś, co robi się z dnia na dzień coraz większe... i teraz, kiedy patrzymy na te trybuny wypełnione pomarańczem, to niby nic nowego, ale jednak — to ciągle ta sama dziewczyna z tamtego lata, tyle że teraz jest już dama, i to dama, która nas wszystkich trochę podniosła 😄
-
No ale serio, ja do tej pory nie mogę się pozbierać po tym, jak na meczu w Miami 2022 facet obok mnie krzyknął "IDŹ DO DOMU, BABO!" akurat kiedy Gauffka miała serwis meczowy. Totalna klęska psychologiczna lokalnego kibica, a ja tam jeszcze coś cmoknąłem "no nie przesadzaj", bo mi się zdawało, że to taki żart... a tu proszę bardzo — next point, next gem, next mecz, no i mamy koronę wielkoszlemową. Tyle że teraz ten sam facet chodzi z pomarańczową czapeczką "Coco's Crew" i nosi napisane na ramieniu "Tata Gauffki – odpuszczam serwisy, bo widziałem cuda" 😭🔥 Bracia i siostry, jak nie urosnąć w oczach kibica, kiedy twoja ulubienica gra jak bóstwo? Ano tak, że zamiast bić się w pierś, że "nie dałem rady", od teraz walczysz z kubkiem herbaty, który ledwo trzymasz, bo ręce drżą jakbyś dostał po kieszeni od babci w niedzielę 🍵💪Potrzymaj piwo.