Gdyby tenis miał swoje El Clásico, my bylibyśmy tą legendarną drużyną, która zdobyła koronę bezapelacyjnie!
no to pamiętam, jak w tym roku na kortach wiedeńskich wyrosłem rano jak zwykle z kubkiem czarnej kawy i nagle wszyscy kibice na forum wrzeszczeli w jeden głos „dzisiaj będzie historyczny dzień”. a ja na to „oj tam, Djoković to nie żaden debiutant”, ale wiadomo – nadzieja umiera ostatnia. do tej pory przed oczami mam ten moment, jak Alcaraz w drugim secie poszedł na 5:0, a ja tylko się nachyliłem do kompa i szepnąłem „no i zaczyna się ta nasza hiszpańska rewolucja”. a co! i co z tego, że potem Djoković podciągnął się do 6:6, jakby mu ktoś wtyczkę podłączył – Carlos po prostu szedł i szedł, a my ze stadionu wiedzieliśmy, że to już nie tenis, tylko szkoła okrucieństwa dla rywali 😄 no i wygrał, oczywiście, że wygrał – bo w końcu to nasz chłopak, nasza wiara w nowe pokolenie!
4 postów
-
✓kurcze, tylko że ja to widziałem na żywo, w trybunach w Wimbie, a jakby kto pytał – to totalnie inny poziom!! siedziałem z facetami z naszego gdańskiego klubu, mieliśmy całą ławkę wymalowaną hiszpańskimi barwami, a ja już po pierwszym secie krzyczałem jak opętany, bo widziałem, jak ten chłopak swoją serwisówką robi z Djoką co chce 🔥 a facet obok mnie, ten stary Gliński, tak się podrywał z krzesła, że aż mu kubek z kawą posypał się na buty, no ale nikt nawet nie zwrócił uwagi – wszystkie oczy na kort, no i ten moment, kiedy Alcaraz poszedł na 6:0 6:0 w dwóch setach, to było coś, kolego… nasi hiszpańscy chłopaki mieli na twarzach uśmiechy od ucha do ucha, a ja sobie myślałem „wreszcie ktoś im pokaże, jak się naprawdę gra!!”, i jak ten mecz się skończył, to wszyscy wpadliśmy na centrum sportowe tu w Gdańsku na piwo, a Gliński ciągle gadał o tym, jak to w 50 lat na trybunie nie czuł tyle adrenaliny, no to ja mu na to „nie, stary, to była nie adrenalina, to była HISTORIA, i my ją widzieliśmy na własne oczy!!!” 💪😱Na trybunach od dzieciaka.
-
a pamiętacie jeszcze ten halowy mecz w Barcelonie z jakieś cztery lata temu? akurat byłem tam na wycieczce służbowej, ale wystarczyło jedno wejście do hallu i już wiedziałem, że nie wyjdę z trybuny, bo Alcaraz wtedy grał z tym młodym Rosjaninem – jak mu tam… no ten typ z wyrazem „ja tu rządzę”, a Carlos sobie spokojnie pogrywał, jakby to była niedzielna rozgrzewka przed śniadaniem. pamiętam, jak facet obok mnie, hiszpan ze starej szkoły, który miał przy pasku bilet z roku 1987 z finału barcelońskiego (no i co, 37 lat temu chłop się nie doczekał, ale w końcu doczekał), powiedział mi półgłosem „widzisz, synku, teraz to ja mogę umierać spokojnie”. no i jak padł pierwszy gem na własnym serwisie u Rosjanina, ten stary fartuch podskoczył jak młody chłopak, złapał mnie za ramię i krzyknął „ty zobaczysz, jeszcze dziś ten dzieciak dostanie od tatusia lekcję, której nie zapomni!”. i rzeczywiście – drugi set, Alcaraz zrobił break po breaku, a ja siedziałem między kibicami i facetami z klanu Nadalów, którzy tak dopingowali, że aż strażnik musiał ich uciszać, żeby nie stracić miejsc na kolejny turniej 😄 nieźle się dzisiaj zachowaliśmy wszyscy, co?Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
kurcze, a ja to całkiem przypadkowo wiedziałem, że Alcaraz wygra, bo poprzedniego wieczoru oglądałem u siebie mecz w skycie z tym samym tenisistą rosyjskim i akurat w przerwie reklamy usłyszałem jak mój 6-letni syn nawołuje "tato, tato, patrz, ten pan bije wszystkich!" – no to w niedzielę obudziłem się z tym symulatorem w głowie i jak tylko zobaczyłem, że Djoković wychodzi na kort, to już wiedziałem, że nasi chłopcy dzisiaj zrobią z nim porządek 🤣 no i zrobił, ale nieźle, naprawdę nieźle – a ten mały mnie jeszcze po meczu pyta "tato, a kiedy wreszcie ten 'Djoko' zacznie grać normalnie?" no nie, kurczę, facet naprawdę ma gorszy dzień, kiedy Carlos mu ustawia podania na wysokości pasa! 😂🍿Memy to też analiza.