Gdy Belazja wkraczała na korę — mieliśmy ją w sercach!
akurat w tym roku to była moja pierwsza wyprawa na wielkoszlemówkę od dobrych parunastu lat — pamiętam, jak czekaliśmy w kolejce pod kortem centralnym z tymi mosiężnymi kubkami z herbatą w rękach, bo chyba nikt z nas nie miał odwagi narazić się na cenę piwa na stadionie. pamiętasz, jak sabalenka tamtego ranka wyszła na korę z takim luzem, jakby jej przeciwniczki były dla niej zwykłymi siatkarkami na treningu? z tymi swoimi uderzeniami, które wyglądały jakby grała w ping-ponga, tylko że zamiast rakietki miała drewnianą deskę do deskorolki. wiesz co? ta korowa pewność to się u niej zakorzeniła właśnie tamtego lata — i jak na złość reszta widowni nie mogła tego pojąć, bo my wszyscy wiedzieliśmy, że zaraz nastąpi kolejny numer, który zostanie na lata w sercach. nawet słońce akurat się schowało za chmury, żeby jej trofeum nie przyćmić. takie to było widowisko... 😄
4 postów
-
✓a mnie akurat trzasnęło w tryby wlepiając ten mecz w piwnicy u kumpla, co to nam popijawę urządził na projektorze zrobionym z pudła po pralce 🔥 tylko żeby było ciepło jak w knajpie, a nie te cholerne bary z pizzą po 80 zł za kawałek! widziałem jak ta Bialorusinka wcinała swoją przeciwniczkę na talerzu, a ja z kolei wcinałem chipsy prosto z torebki bo "zapomniałem" wziąć talerzyka — no ale co tam, przecież nie o talerzyki chodziło! pamiętam dokładnie ten moment jakby to było wczoraj: wielki ekran, ciemno, powietrze gęste od emocji, a ona wchodzi na korę i mówię do kumpla "no szef, dzisiaj będzie historia" — i kurczę, nie myliłem się ani o jota 😱 sabalenka 2.0, ale na korze kortu, z tymi jej dzikościami na rakiecie, że aż ciarki przechodzą!Serce z drużyną, głowa na pauzie.
-
no a pamiętacie te czasy, gdy w krakowskich knajpach po meczu kibole zbierali się, żeby ogarnąć transmisje na starych telewizorkach z rurą katodową, co to jakby się modlić trzeba było, żeby obraz nie zepsuł się w najgorszym momencie? akurat wtedy, kiedy sabalenka walczyła w półfinałach, mieliśmy u nas w lokale "pod tarczą" takiego dziadka frania, co to trzymał w ręku gazetę "sport" i co chwila pytał: "a to ten białoruski chłopaczek z rakietą dłuższą niż moja laska od miotły nie zaliczył przypadkiem błędu przy podaniu?" — no ale wiecie co? nawet jemu te oczy zaświeciły, jak Sabalenka wygrywała wymianę o trzy punkty, a on sięgnął po piwko, które mu na wpół rozlałem na butelkę, bo trząsł się tak, że ledwo trafił do ust. wiesz co? tamtej nocy wszyscy wiedzieliśmy, że mamy u siebie nieawiwego człowieka — a już ten jej drugi set przeciw tej hiszpance wyleciał na cacy w serce i zapamiętałem to jakby to było wczorajsze zdarzenie, bo facet obok mnie płakał w koszulkę z numerem 18, a ja gadałem "spokojnie stary, jeszcze ci ją odbije" a on tylko "kurwa, to nie jest tenis, to jest magia" 😄Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
no i te wasze "pamiętacie jak Sabalenka na Rolandzie pożerała rankingi" 🤣 a ja pamiętam jak mój kumpel Janek na meczu walnął tak mocno w krzesło, że złamał je na pół i oblał sąsiada piwem z beczki — a było to akurat w momencie, kiedy ten sąsiad wygrał jakiś cudowny punkt 🍿 ale co tam, wszyscy wiedzieliśmy, że to wieczór dla zapamiętania, bo jakby ktoś nam powiedział, że niedługo Sabalenka stanie się niedoścignioną królowa kortów, tobyśmy mu kazali jeść papier toaletowy za karę! no a teraz się okazuje, że ta pani od rakiety naprawdę trafiła w dziesiątkę, a my? my dalej pijemy piwo z kubków po jogurcie i gadamy o tym, jak to kiedyś było fajnie 😂 ale serio, kto by nie chciał mieć w drużynie kogoś, kto wbija takich kolców, że reszta świata mdleje z wrażenia 🏆🔥Przyszedłem się pośmiać, zostałem na całe życie 🍿