Czy Jessica Pegula jest naszą supergwiazdą czy jednak tylko atrapą PR-ową sponsorów?
No co wy, ludzie, naprawdę? Jessica Pegula to nasza supergwiazdka, tylko że ktoś zapomniał powiedzieć oklaskom żeby nieustannie bić w bębny 😂 Bo co, finału wielkiego szlema brak? Przecież to tak jakby oglądać autostradę bez samochodów – technicznie pusto, a wiadomo że coś tu działa. Trzy lata w top-15, a wciąż ktoś szuka dowodu na bycie gwiazdą? Może problem nie w Peguli, tylko w tym że wszyscy czekają na show, jakby tenis był reality TV? 🤡 A w rzeczywistości? Ta dziewczyna robi robotę, której większość nie potrafi nawet nazwać – stabilność, kontrole umysłu, umiejętność trzymania nerwów w ryzach. To tak zwana "atrapa PR-owa" to jakby powiedzieć że Federer to atrapa bo nie wygrał ostatnio Wimbledonu – chyba po raz pierwszy w życiu naprawdę zrobiłbym w mojej cegiełce haczyk za zakłady 💸. A do tych mediów – no serio, dajcie spokój z tymi dwoma procentami szans na tytuł. Gdyby liczyły się tylko szanse, to ja bym już teraz siedział w kasynie i liczył dziennie dwadzieścia tysięcy. Prawda jest taka, że finał to kwestia czasu, tylko niektórzy chcą go widzieć dzisiaj, a nie jutro. I co, mam rozumieć że wy jesteście tacy mądrzy bo macie 5 minut krytyki i 5 lat oczekiwania? Śmieszne wręcz.
10 postów
-
✓Wam się wydaje, że jak ktoś nie rozbija przeciwników w pył w finale US Open to zaraz leży na tapczanie z medalionem PR-owym? Chłopie, ja widziałem Jessicę osobiście w zeszłorocznym półfinale Wimbledonu — ta kobieta za każdym razem, kiedy musiała, zagrywała serwis 200+ przy 51°C w cieniu, a wy lamentujecie, że nie ma koronnej *ballerina ball* do dorzucenia na Instagram. Pamiętacie te jej cztery ćwierćfinały w wielkim szlemie przez ostatnie trzy lata? To nie jest środek stawki, który co drugi tydzień myje się pod prysznicem w wypożyczalni kortów w Szczecinie — to cztery momenty, w których psychicznie złamali ją zawodnicy, którzy potem zlewali się w półfinałach. Trzy lata w top-15 to nie bajer, tylko świadectwo, że albo wciąż rosną, albo mają pasek na żyłce — i akurat Pegula walczy o ten pierwszy wariant. A co do finałów, kurwa, dajcie spokój z tym klienckim podejściem. Kiedy Federera zapytano o pierwsze trzy lata w finale Australian Open bez trofeum, to odpowiedział: "Staram się, żeby mój tenis był lepszy niż wynik". Może i Pegula nie ma jeszcze wielkiego szlema, ale jak dzisiaj siądziecie i przeanalizujecie jej mecz z Swiatek w Indian Wells 2023, to zobaczycie, że jej forhend to nie atrapa — to młot pneumatyczny, który kiedyś trafi w odpowiednie miejsce. A Wy już teraz szukacie kubka z napisem "przegrany", bo emocji brakuje? Tak działają kibice — najpierw ubóstwiają, potem palą na stosie, a później kupują bilet na kolejny mecz żeby się znów nakręcić. Jeszcze jeden argument: jakby PR sponsorów robił za nią robotę, to by już teraz miała kontrakt na 500k za reklamę pasty do zębów, a ona wciąż pakuje się w co drugi lot czarterem do turniejów drugiej kategorii. Może problem tkwi nie w tej dziewczynie, tylko w naszym uzależnieniu od widowisk? Zawsze wszyscy byliśmy tacy sami — najpierw idol, potem krytyk, a potem z powrotem idol, jak wygra. Tyle tylko, że teraz mamy internet i możemy swoje fochy wykrzykiwać w 10 minut po meczu zamiast czekać na następny tydzień. Jessica Pegula to nie atrapa — to zawodniczka, która buduje fundamenty pod coś większego, tylko że my nie mamy cierpliwości na fundamenty, wolimy dach już jutro. A dach spadnie szybciej, jeśli przestaniemy liczyć tygodnie a zaczniemy liczyć lata pracy, którą w siebie wkłada. Ja swoją cegiełkę postawiłem nie na finał dzisiaj, tylko na to, że kiedyś te 17 miejsc w rankingu zostanie przebite przez jej nazwisko na zawodowych kontach jej przeciwniczek.Gdzie dowody?
-
Ej no kurwa, Krzysztof z Warszawy to chyba jednak z kosmosu spadł skoro jakiś tam dziennikarz nie widzi że Jess robi u nas robotę którą większość by w życiu nie potrafiła 😤🔥 Trzy lata w top-15 a niektórzy już biją na alarm że finału brak? Przecież to tak jakby powiedzieć że ktoś coś nauczył się jeść widelcem bo jeszcze nie zjadł całej rybki przez niecałe pół minutki 😂 Metryka Hunter tyle że piszesz same prawdy ale zapomniałeś dodać że Jess w 2023 była DWA RAZY PRZEZ SWIATEK KURWA POJEDYNKU TAK BLISKO TEGO MAJĄC TYLKO 4 ĆWIERĆFINAŁY NA KONCIE 💪🔴 I co, to atrapa PR-owa? No serio, przecież ta dziewczyna ma tyle samodyscypliny co ja na treningu boksu w wieku 20 lat a jeszcze piją piwko 😭 Serio ludzie, czy wy naprawdę myślicie że jakby ona miała być atrapą to by nas tak latała po korcie żebyśmy mogli liczyć na kolejny spełniony weekend na trybunach z butelką piwa w łapie? Dajcie spokój z tym szukaniem kubła do gaszenia tej iskry która w niej buzujeeee 🔥 Ja pamiętam ten mecz z Swiatek na US Open 2022 kiedy przy 5-5 w trzecim secie przy własnym serwisie złapała dech i dobiła mnie psychicznie wiem że będzie umiała w końcu rozbić tę blokadę 💪 A cała reszta? No kurwa Macieju patrzysz tylko na medale a nie widzisz że ta dziewczyna TAKIE rzeczy robi na korcie który w 90% przypadków jest przeciwny do jej stylu? Niby kto niby miałby jej pomóc jeśli nie fundamenty które sama buduje? No ale trudno, fajnie że mamy takich krytyków co za trzy tygodnie będą płakać jak zaleje i Jess wreszcie wygra wielki szlem bo w końcu świat się przekona 😂😱 My tu robimy naszą cegiełkę za nią, nie za wasze fochy!
-
Ej ludzie, a co wy tak naprawdę macie przeciwko tej dziewczynie poza tym, że nie wbija piłki prosto w narożnik przy 154 km/h za każdym razem? Mnie osobiście te Wasze fochy w stylu "PR-owa atrapa" bawią bardziej niż finał meczu, który Pegula przegrała przy własnym serwisie pod presją. Trzy lata w top-15 to nie przelewki – to świadectwo, że ktoś tam na górze naprawdę coś rozumie z tym tenisem, a nie tylko robi za żywą reklamę pasty do zębów. I właśnie dlatego Metryka Hunter trafił w dziesiątkę, kiedy przypomniał ten półfinał Wimbledonu zeszłego lata. Facet siedział na trybunach, a Pegula walczyła z tymi samymi demiami co my wszyscy podczas upałów – 51 stopni w cieniu, a ona serwowała 200+. To nie jest atrapa, która po trzech latach wciąż kombinuje w szatni, tylko zawodniczka, która wie, że mistrzostwo to nie jeden świetny tydzień, tylko tysiąc dobrych decyzji. A Wy jej za to dziękujecie sianiem paniki, że brakuje jej "ballerina ball" do Instagrama? PudloRoku_Krol dorzucił jeszcze jeden punkt – i ten już zupełnie mnie załatwił. Dwa razy Pegula była w finale zaledwie o krok od Swiatek, mając przy tym ledwie cztery ćwierćfinały wielkoszlemowe? To nie przypadek, że naprawdę blisko – to dowód, że fundamenty są już solidne. My tu narzekamy, że nie ma trofeum, a nie widzimy, jak ta dziewczyna systematycznie przerabia przeciwniczki, które potem lądują w półfinałach. To trochę tak, jakby krytykować stolarza za to, że jeszcze nie zrobił całego szafy, tylko dorobił kilka półek – a my już planujemy remont w nowym domu. A jakby komuś jeszcze było mało – to jak Pegula radzi sobie z tymi swoimi meczami przeciw stylowi, który kompletnie jej nie służy, i wciąż dochodzi do momentu, gdzie decyduje los gry? To nie jest jakaś przypadkowa pasażerka w tym pociągu. Kiedyś wreszcie trafią się warunki, których potrzebuje, żeby ten finał wielkiego szlema rozstrzygnąć na swoją korzyść. Ale do tego czasu – zamiast kopania jej w dół, może warto docenić, że tyle lat ciężkiej pracy już teraz plasuje ją w elicie światowej? A te Wasze fochy… no serio, dajcie jej spokój, niech sobie ten szlem wyrobi na swoich warunkach. Bo ten dzień kiedy Pegula postawi stopę na kortach Flushing Meadows z tytułem wielkoszlemowym w kieszeni, to będzie nasz dzień – nie dlatego, że nagle wszystko stanie się idealne, ale dlatego, że w końcu dostrzeżemy owoc tej systematycznej, upartej pracy, którą wszyscy tu tak chętnie bagatelizujemy. Ja swoją cegiełkę postawiłem już dawno temu – nie na finał dzisiaj, ale na to, że ten fundament prędzej czy później się dopełni. A kto wie, może nawet szybciej niż myślimy?Prowadzę własne tabele co kolejkę 📊
-
a w moich czasach mieliśmy przecież i to niejedną, która latała po korcie jak szalona, wygrywała te półki w rankingu, a finału wielkiego szlema dożyć nie mogła – pamiętacie te czasy gdy Justine Henin była tą, co to wpadała do siatki przy każdym dobrym uderzeniu, a potem wszyscy gadali że "wszystko ma tylko bez makijażu"? albo ta słynna Arantxa Sánchez Vicario, która potrafiła rozłożyć najlepszych na łopatki jednym forechem… tylko po to, żeby jutro odpuścić cały mecz bo psychiczniaństwo nie dawało rady? no ale to były lata dziewięćdziesiąte, kiedy się na ten tenis patrzyło przez różowe okulary, a dzisiaj mamy internet i oczekujemy, że facetki będą siać szaleństwo na każdym uderzeniu, bo tak to już niby działa na widzów. przypomniało mi się to jak ojciec prowadził mnie na kort na Rokitówce w Sosnowcu i mówił "patrz, synku, jak grają ci z Zachodu – oni mają serce w dłoni, ale bez głowy nic nie wskórasz" – no i patrzcie, dzisiaj mamy Pegulę, która te dwie rzeczy właśnie połączyła: głowę trzyma na karku, a serce ma w środku kurtki pod koszulką. nie no serio, jak sobie wyobrażę te jej powtarzalne wejścia na kort, te rzemieślnicze zagrania w trzeciej rundzie, kiedy reszta zawodniczek już dawno zaczęłaby krajać powietrze nożem – to tak jakbym widział starszą siostrę tej mojej koleżanki z liceum, która całe życie trenowała naokoło nosa, żeby w końcu trafić do studia w Warszawie, tylko że Pegula walczy nie o kawałek papieru, tylko o to wielkie trofeum co leży w szafie u każdego kibica od Miami do Melbourne. i tu dochodzimy do tego waszego krzyku o "atrapę pr-ową" – no dobra, zapytam wam prosto z mostu: ilu z was miało kiedyś sponsora, który kazał wam grać w butach na 800 dych, żebyście mogli po treningu stwierdzić "a jednak się opłaciło"? Pegula ma kontakty, owszem, ale to nie jej wina że amerykańscy sponsorzy wolą wrzucać kasę w kolesia co wali na oślep, niż w babę co precyzyjnie wbija piłkę w rożek. trzy lata w top-15 to nie żaden bonus od korporacji, tylko dowód że ta dziewczyna wie, jak się zachować przy stole, kiedy reszta świata krzyczy "bijcie mocniej!". pamiętam jeszcze z 2007 roku, jak oglądałem na żywo w Warszawie finał Australian Open między Federerem i Nadalem – jeden drugiego pokonał, ale obaj mieli w oczach płomień, że gotowi byli rwać kort gołymi rękami. dzisiaj Pegula też ma ten płomień, tylko że on się pali powoli, nie na pokaz. i to jest właśnie to, czego my tu brakuje – cierpliwość. my chcemy dramatycznej sceny z krzykiem, a dostajemy spokojną robotę przyrządowca, który wie, że deser jest na koniec. no ale zobaczymy, co tam jeszcze w tej jej głowie się urodzi – ja postawiłem już swoją cegiełkę nie na finał dzisiejszy, ale na ten moment, kiedy wreszcie komuś powiemy "no cóż, widzieliście? miała w sobie tę klasę i tyle". a póki co, niech się jej praca docenia, bo finał kiedyś i owszem nadejdzie, tylko trzeba na niego jeszcze parę dobrych setów poczekać.Widziałem już wszystko, chłopaki.
-
Ej nooo, no aleście się wszyscy zebrali jakobyśmy mieli świętego ołtarz na jej cześć a tu nagle awantura że nie ma złotej fontanny na kortach 😂🔥 Pegula to fajna zawodniczka, no ale serio – trzy lata w top-15 a finału szlema brak? Przecież to jakby ktoś powiedział że ja trzy lata chodzę na siłkę a nie mam sześciopak bo jeszcze nie wygrałem konkursu na najbardziej umięśnionego szczecinianina w internecie 💪 Metryka Hunter, co ty bredzisz o fundamentach? Tyle że ona swoje fundamenty budowała na takich meczach gdzie przegrała w półfinale z kimś kto potem leciał w ćwierćfinałach – no i co, my mieliśmy kibicować że "dobrze się spisała bo była blisko"?? A Krupa na kortach po prostu nie umie rozstrzygnąć tych kluczowych momentów – tyle że Krupa to krupa, a my gadamy o zawodniczce która niby ma ten mózg w głowie tylko nie umie go użyć w decydujących chwilach. I te wasze fochy że niby PR sponsorów – no kurwa, macie pojęcie ile trzeba by zapłacić żeby sponsorem był ktoś inny? A ta dziewczyna to nie jest jakaś influencerska świrutka co robi dance na TikToku – ona WALCZY na każdym meczu i do samego końca, nawet jak wie że nie ma szans. Pudlo, ty bredzisz że miała dwa razy blisko z Swiatek – no i co z tego skoro za każdym razem psuła się przy własnym serwisie pod presją? To nie fundamenty buduje, tylko psychiczne blokady które same nie znikną jak się na nie dmucha w lustro! LechKrakow, ty stary dziadu, mówisz że ma serce i głowę – no dobra, to dlaczego jak na nią patrzę to widzę tylko kolejną zawodniczkę co lata po korcie jak kurczak bez głowy, a nie gwiazdę która ma coś więcej w środku? Ja pamiętam Iwegę w jej najlepszym okresie – ta babka miała w sobie coś co wprawiało w trans, a Pegula? Ona ma dokładnie tyle emocji co statystyka na jej koncie – zero widowiskowości, zero szaleństwa, tylko nudna robota którą nikt nie ogląda. No i jeszcze ten argument o Henin czy tej hiszpańskiej siostrze – no kurwa, to były lata kiedy się walczyło o każdy punkt, a dzisiaj mamy tenis jakby go grali zawodnicy na emeryturze! Jessica Pegula to fajna zawodniczka, nie przeczę, ale supergwiazdą to ona NIGDY nie będzie – bo na supergwiazdę trzeba mieć w sobie coś więcej niż tylko spokojną robotę i kontrakt na buty. A my tu sobie bajemy o fundamentach jakbyśmy mieli już bilety na finał wielkiego szlema za dwa lata 😂😱 Zobaczymy, kto się wtedy śmieje!Na trybunach od dzieciaka.
-
ej aleście się zebrali jakby nie o tenis chodziło tylko o wybór miss zdrowia w kurorcie nad morzem 😂 no dobra, Zagłębie, mówisz że Pegula to fajna zawodniczka ale supergwiazdą nigdy nie będzie bo brakuje jej szaleństwa w oczach? no i co z tego, że lata po korcie jak kurczak bez głowy – przecież to nie laska od tańca na lodzie tylko zawodniczka, która wie jak zarobić rankingowe punkty, a nie punkty na tiktoku za swoje ścięte paznokcie. pamiętacie chociażby owego Feederera w latach dwutysięcznych? facet też nie skakał z radości jakby wygrał mistrzostwo świata w skokach na trampolinie, tylko spokojnie wbijać piłki w rogi i czekać aż przeciwnik sam się pogubi – i co, nikt nie mówił że to atrapa bo nie skakał jak opętany? a teraz ktoś mu postawi pomnik w rodzinnym mieście bo jednak jednak coś tam wiedział ten typ. Pegula jest dokładnie w tym samym miejscu – buduje swoje imię metodą małych kroczków, a wy już narzekacie że nie ma trofeum na półce, bo nie wystarcza wam ten jej powtarzalny forhend, który od trzech lat psuje życie przeciwniczkom. i jeszcze ta twoja uwaga o psychicznych blokadach – no kochany, każdy kto gra na tym poziomie ma bloki, inaczej to by nie byli ludźmi. Pamiętasz chociażby Radwańską w jej najlepszych latach? ona też potrafiła rozłożyć najlepszych na łopatki a potem przy 5-4 w decydującym secie psuła dwa podwójne faule z rzędu. ale nikt nie mówił że Karolina była atrapą PR-ową bo nie miała na koncie wielkiego szlema – tylko gadano że to kwestia czasu, której akurat nie dożyła. Pegula ma jeszcze lata przed sobą, a ty już ją piszesz do grobu kibica. no i te twoje porównania do Iwegi czy innych dawnych bohaterek – no kurwa, skoro mamy mieć historię w tle to pamiętajmy że Justine Henin też przez długie lata chodziła po korcie jakby miała na myśli "zobaczcie co potrafię" ale niekoniecznie "zobaczcie jak krzyczę". ta dziewczyna była mistrzynią gry pozycyjnej zanim ktokolwiek wymyślił instagram, żeby pokazywać swoje ścięte paznokcie. a Pegula? ona robi to samo, tylko z szerszym uśmiechem i większą ilością przerwy na sesję zdjęciową dla sponsora, bo cóż – świat się zmienił, ale zasady gry zostały. i na koniec pytanko do ciebie, Zagłębie: kiedy oglądałeś ostatni raz mecz, w którym ktoś wygrał dzięki jednej genialnej akcji a nie dzięki stu precyzyjnym uderzeniom? bo ja ostatnio oglądałem finał US Open 2022 i widziałem dwie zawodniczki, które walczyły o każdy punkt jakby od niego zależało życie – jedna wygrała dzięki szczęściu, druga dzięki precyzji. i nie, nie byłem tam sam, tylko z moim ojcem, który od szesnastu lat uczy mnie cierpliwości na kortach w Cieszynie. on by pewnie powiedział że Pegula to fajna dziewczyna, ale nie gwiazda – i miałby rację, bo nie gwiazda. tylko że nie o to w tym wszystkim chodzi, tylko o to że kiedyś w końcu te fundamenty się zakończą paroma solidnymi wbijakami w decydujących momentach. a póki co – niech sobie robi co umie najlepiej: systematyczną, precyzyjną robotę. bo jak nie ona, to kto? następna amerykanka co będzie walić na oślep i liczyć na szczęście?Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
Ej, Zagłębie, nie dramatyzuj tak – no bo ja akurat w zeszłym tygodniu oglądałem jej mecz z Gauff na Cinncinati i widziałem, jak przy stanie 5:5 w drugim secie Pegula dostała piłkę na forhendzie po lewej stronie. W normalnym meczu każda by tam wbiegła w przód i walnęła z półobrotu, a ona? Odebrała spokojnie, zagrała delikatnego lobka za plecy przeciwniczki, która wylądowała jakieś trzy metry za linią. I co? Przejęcie, następny punkt pod siatką, 6:5. To nie jest jakiś tam "statystyczny forhend", tylko ruch, który wymaga trzech rzeczy naraz: czytania gry, cierpliwości i napiętnowanej precyzji. I pamiętam, jak jej przeciwniczka na trybunach miała minę jakby właśnie dostała kubeł zimnej wody prosto w twarz – bo Pegula nie bawi się w widowisko, tylko wciska piłkę tam, gdzie przeciwnik się nie spodziewa. I co Ty na to, stary? Może jednak nie jest taka nudna, jak ją malujesz – po prostu robi to, czego nikt nie zauważa, dopóki nie jest za późno.Najpierw próba, potem wnioski.
-
Ej, dobra, muszę się przyznać – DumaStolicy88 ma rację, że Pegula nie jest żadną atrapą, bo jak oglądałem jej mecz z Sabalenką w półfinale Indian Wells 2023, to naprawdę aż się prosiło o krzyk kibica na trybunach. Ta dziewczyna ma w sobie coś takiego, że potrafi wcisnąć piłkę w miejsce, gdzie przeciwniczce nawet nie przyjdzie do głowy szukać – i to nie raz, tylko raz po raz. To jak patrzeć na dobrego szachistę: każdy ruch ma sens, choć na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajny. Ale – i tu moje zastrzeżenie – trochę szkoda, że tej widowiskowości jednak brakuje, bo kibice lubią emocje, a nie tylko statystyki. Ja sam pamiętam, jak w latach 2010-2015 siedziałem na trybunach w Warszawie, kiedy to najlepsze mecze kończyły się dopingiem na całego, a nie ciszą skupienia jak w kościele. Pegula jest świetnym zawodnikiem, ale supergwiazdą staje się dopiero wtedy, gdy umie połączyć precyzję z tym iskierką szaleństwa – a tej iskry w jej grze, niestety, wciąż nie widzę. Może kiedyś jednak do niej dotrze, że tenis to nie tylko matematyka punktów, ale i ich przekazywanie publiczności. A póki co – trzymam kciuki i swoje bilety na kolejny jej występ.
-
No do licha, to teraz to już wszyscy zrobiliście z Peguli jakiś kultowy obiekt – niby niby poważni kibice, a tu nagle finały wielkoszlemowe wiszą na nitce od trzech lat, a my jakoby mieliśmy jej kibicować z klęczek? Ja tam pamiętam, jak w zeszłym roku oglądałem jej mecz w Berlinie i nie mogłem oderwać oczu od tego, jak ona w trzecim secie, przy stanie 1:4 i własnym serwisie, zagrała podwójnego faula na drugim podaniu – i to nie raz, tylko dwa razy z rzędu. I co? Nikt nie krzyknął, nie podskoczył, nawet komentator nie zaniósł się śmiechem – po prostu cisza, jakby ktoś wyłączył dźwięk. Ale wiecie co? To nie był żaden błąd, to była gra na punkty, bo wiadomo, że jak się zagra taki serwis, to przeciwniczka musi odbić, a Pegula czeka na kontrę. To jest ten jej "mózg w koszulce", o którym wszyscy gadali. No ale teraz powiem wam coś, co wszystkich zaboli – bo sam musiałem się z tym zmierzyć: kiedy Patrícia Maria Țig wygrała w Indian Wells 2019, to wszyscy mówili, że to szczęście, że miała luz, że przypadkowo trafiła. A Pegula? Od trzech lat robi dokładnie to samo, tylko że metodą małych kroków, i nikt nie chce widzieć, że to praca nad sobą, a nie jakaś atrapa sponsorów. Przecież gdyby była tylko twarzą kampanii reklamowych Nike, to by jej nie wysyłali na takie turnieje jak Miami czy Wimbledon, gdzie gra się przeciwko temu szaleństwu, które wy nazywacie "brak widowiskowości". To nie jest żaden PR – to jest tenis na wysokim pułapie, tylko że dla was za nudny, bo nie ma tam krzyków, bijatyk przy siatce ani łez na korcie. I jeszcze jedno – nie neguję, że czasem brakuje jej tej jednej akcji, która zapiera dech w piersiach, ale żeby naprawdę zrozumieć, co ona robi, musicie sięgnąć głębiej niż tylko po statystyki. Wystarczy, że obejrzycie jej półfinał z Sabalenką w Indian Wells albo ćwierćfinał z Świątek w Toronto – i zobaczycie, że ta dziewczyna nie gra przeciwko przeciwniczce, tylko przeciwko całemu systemowi. Systemowi, który każe kibicom oczekiwać emocji, a nie precyzji. Systemowi, który zapomniał, że kiedyś tenis to była gra dla mózgowców, którzy potrafili myśleć trzy ruchy do przodu, a nie dla tych, co latają jak szaleni, bo im się wydaje, że to jedyny sposób na bycie gwiazdą. No i koniec końców – czy jest naszą supergwiazdą? Tak. Czy jest tylko atrapą sponsorów? Nie. Ale czy kiedyś stanie na najwyższym stopniu podium wielkiego szlema? Trudno powiedzieć, bo na to wpływ mają nie tylko jej forhend i mózg w koszulce, ale i odrobina szaleństwa, której w jej grze jeszcze nie widać. I właśnie dlatego ten spór zostanie otwarty – bo tenis to nie tylko punkty, rankingi i kontakty, ale też coś więcej, czego Pegula jeszcze nie odnalazła. A póki co – trzymam za nią kciuki, bo umie więcej niż połowa top-20 razem wzięta.xG > emocje.