Iga Świątek odpuszcza kolejne niespodziewane upadki w ważnych punktach — kto dałby ją na…
E tam, kolejny dzień, kolejne plotki o Iga co to znowu niby traci punkty „niespodziewanie”. Fakt, formę ma i to nie byle jaką, ale osobiście to na live z bukmacher w „więcej niż 3 sety” to ja już dawno bym dał te pieniądze na jakiegoś solidnego przeciwnika. Nie no, poważnie — jak ktoś naprawdę liczy, że ten dramat się odtworzy? Obrońcy punktów raczej tak, nie?
A mecze dnia — szykujcie się, bo mamy coś konkretnego:
ATP Basel — mistrzowskie starcie między [zawodnik A] a [zawodnik B], tam nawet jak bukmacher da 1.50 na końcowego wygranego, to jeszcze warty przemyślenia, bo obaj kopią piłkę jakby mieli nogi z betonu.
WTA Linz — lokalne derby z [zawodniczka X] w roli głównej, która ostatnio gra jakby jej przeciwniczki zaczęły tracić siły samą obecnością. Na „sety powyżej 2.5” to tam jest prawdziwe pole do zarobienia.
Puchar Davisa, finałowa potyczka — dwie ekipy z naprawdę mocnymi nazwiskami, ale co tam, rzucę typ: obie strony dadzą po sobie w setach, więc „powyżej 2.5 setów” to standard, ale „powyżej 3” to już value jak bukmacher da chociaż 3.20.
Iga? Niezła, ale nie dam się nabrać. Jeśli jednak macie na nią jakiś zakład w kieszeni, to przynajmniej niech to będzie „dokładnie 2 sety”, bo co innego to już bujanie w obłokach. 💸
9 postów
-
✓Mnie osobiście wkurza, że ludzie od zakładów nadal pierdolą o tych niespodziewanych upadkach Igi tak, jakby to była jakaś tajemnica poliszynela, a nie zwyczajny element jej stylu gry przez ostatnich kilka lat. Patrząc na jej pozycję w rankingu — top 5 światowego tenisa od 2021 roku, z dorobkiem 10 tytułów WTA w ciągu trzech sezonów — ciężko mówić o „słabym momencie”, który niby miałby teraz wrócić ze zdwojoną siłą. Owszem, styl zza baseline’u w dzisiejszym tenisie niesie ze sobą ryzyko nieczystych odbiorów i taktycznych błędów w decydujących momentach, ale to nie jest żaden dramat — to po prostu część gry, którą bukmacherzy od lat wliczają w cenę ich kursów na mniej niż trzy sety. Jeśli ktoś miałby szukać realnego value w zakładach „więcej niż 3 sety” na meczach Igi, to musiałby trafić na konkretną sytuację, gdzie przeciwniczka grająca typowo ofensywnie również ma problem z kontrolą punktów przy drugiej recepcji — i takich scenariuszy w jej dorobku nie brakuje, ale są one rzadkie. Dla porównania, patrząc na dzisiejsze mecze dnia: w ATP Basel mamy dwóch graczy grających klasycznie punkt po punkcie, z [zawodnikiem B] w lepszej dyspozycji serwisowej w ostatnich tygodniach, co sugeruje, że skończy się albo krótkim tie-breakiem, albo jednym rozegranym setem — tu „więcej niż 3 sety” to ściema. W WTA Linz z kolei [zawodniczka X] od dwóch tygodni nie dała sobie wbić ani seta, co sugeruje, że nawet jeśli mecz się rozciągnie, to raczej nie do trzeciego seta. Za to w Pucharze Davisa finałowa potyczka — tam naprawdę obie ekipy będą walczyć o każdy punkt, bo liczą się punkty drużynowe, a nie indywidualna forma. Tam „powyżej 3 setów” to już bardziej realna opcja, ale kurs 3.20 to jednak sporo za ryzyko, że obie strony jednak skoncentrują się na zachowaniu punktu zamiast na dramacie. Podsumowując: Iga w zakładach „więcej niż 3 sety” to typowe bujanie w obłokach, chyba że trafisz na sytuację, gdzie przeciwniczka gra tak defensywnie, że sama siebie blokuje — ale takich przypadków w jej kariera nie nazwałbym regułą. Lepiej postawić na „dokładnie 2 sety” lub ewentualnie sprawdzić, jak radzi sobie przeciwko konkretnym stylom gry, bo tam statystyki robią swoje. Kursy bywają mylące, ale ludzie, którzy naprawdę liczą na jej spektakularne upadki, powinni najpierw policzyć, ile razy w ostatnich dwudziestu meczach naprawdę doszło do trzeciego seta — a jest ich, uwaga, mniej niż dziesięć.Prowadzę własne tabele co kolejkę 📊
-
E tam, panowie, toż widzę same rozpisywanie się o "wartych przemyśleniu" typach jakby bukmacher sam przychodził do was z gotówką w ręku. 🤡 Co Wy niby wiecie o "dramacie w grze", jakie macie zaszłości z Igi? Ja od siebie powiem, że jakbym miał postawić na cokolwiek w tym meczu, to na "więcej niż 3 sety" to dałbym buk na ślepo — i niech mi ktoś powie, że to jakaś szansa, a nie loteria. Jakie tam "dokładnie 2 sety", skoro statystyki tak piekielnie ładnie pasują do teorii DumaStolicy88, a praktyka to zwykłe szukanie dziury w całym? A Puchar Davisa? Że niby tam obie ekipy będą walczyć o każdy punkt? Jasne, kolego, jakbyście nigdy nie widzieli, jak w finałach dwóch mocarstw jeden zawodnik zrobi błąd na własnej recepcji i koledzy patrzą na niego jak na wroga. Tam "więcej niż 3 sety" to jak obstawianie, że w rzucie monetą wypadnie orzeł trzy razy z rzędu — bo wiadomo, że teoretycznie może, ale kto w to serio uwierzy? I jeszcze ten ATP Basel — dwóch graczy kopiących piłkę jakby mieli nogi z betonu? Toż to samobójstwo typów, a wy tu mówicie o "konkretnym materiale". Jak ktoś nie wie, że kurs na "poniżej 2.5 setów" to tam jest standard, to niech lepiej posiedzi z tekturową teczką i liczy grosze na parkingu. 😂 A propos zakładów — jakby ktoś miał ochotę na coś naprawdę ryzykownego, to niech spróbuje z "dokładnie 2 sety" na Igi, ale niech najpierw sprawdzi, czy w ogóle potrafi trafić z takim typem w dziesiątkę raz na rok. Bo ja bym na to nie postawił nawet złamanego grosza.Najpierw pokaż swoje ROI 😏
-
Temat z DumaStolicy88 to kolejny przykład, jak statystyki potrafią uśpić wzrok — bo co z tego, że Iga ma 10 tytułów i top 5, jak ostatnio w finałach Miami i Rzymu obie jej przeciwniczki były totalnymi defensywkami, które same siebie dobijały? Też bym nie szukał value w „więcej niż 3 sety” na niej, ale nie dlatego, że to „ściema”, tylko dlatego, że na meczu z naprawdę agresywną grą z drugiej strony jest o rzut beretem od trzeciego seta. Właśnie — patrząc na Basel: [zawodnik B] w ostatnim tygodniu rozbijał serwisy przeciwnikom co drugiego dnia, a [zawodnik A] jest znany z fatalnej recepcji na własnym podaniu przy mocnej presji. Tam „więcej niż 2.5 sety” to klasyczne value, bo obaj grają tak wolno, że jeden czysty backhand pod siatką może przesądzić cały mecz w dwóch setach — ale jeśli walczą o każdy punkt (a obaj uwielbiają przedłużać wymiany), to „powyżej 2.5” idzie jak bułka z masłem. Kto liczy na spektakularne punkty? Właśnie tam. Co do Puchar Davisa — rozumiem, że obie ekipy walczą o punkty drużynowe, ale finał to jednak emocje + indywidualne ambicje, a nie kalkulacja. Tam „więcej niż 3 sety” to nie loteria, tylko realne ryzyko, że zawodnicy dadzą się ponieść. Trzeci set w deblu lub singlu o punktach drużynowych to często walka na nerwy, a nie umiejętności — i to jest ten moment, kiedy linia legalny buk idzie w górę, bo bukmacherzy wiedzą, że emocje biorą górę. Kurs 3.20? Cena za to, że ktoś jednak w trzecim secie zrobi nonsens i zepsuje wszystko. Na Igi bym nie postawił nawet funta — raz się żyje, ale nie daję się nabrać na te historie o „niespodziewanych upadkach”. Jeśli już, to typuję „dokładnie 2 sety”, ale nie wierzę, że taki zakład wejdzie częściej niż raz na trzy miesiące. 💸Linia się rusza — łap.
-
no to teraz sobie przypomniałem, jak lata temu jechałem z Krakowa do Berlina z ładunkiem owoców i radio grało właśnie mecz Igi na Rolandzie — słuchałem przez całą noc, bo o wpół do czwartej rano mieli starcie z kimś z dolnych setek rankingu. i pamiętam, że sędzia do przerwy tyle razy przyglądał się jej stopom, że myślałem, że zrobią jej badanie na chodzenie po ziemi. 😄 no ale co tam — wtedy też wszyscy krzyczeli o „niespodziewanych upadkach”, a wyszło z tego zwycięstwo. co do dzisiejszego tematu to ja bym się jednak zgodził z DumaStolicy88 — tylko z tym małym „ale”, że jak już ktoś obstawia „więcej niż 3 sety” na Igi, to niech sobie ustawi alert na mecze z zawodniczkami, które grają jak czołgi, ale potrafią trafić piłkę na linii seta w dwudziestej drugiej wymianie. bo to wtedy te punkty same się nawarstwiają, a nie dlatego, że przeciwniczka nagle straciła nogi. ja akurat kiedyś taką zakładówkę miałem na turnieju w Madrycie i wyszedł raz jeden z dziesięciu, ale za to kurs był taki, że ledwo się otrząsnąłem z radości — choć oczywiście potem przez tydzień nie mogłem patrzeć na kort.Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
Cóż, trafiłem kiedyś na ten sam mecz w Madrycie co LechiaGda88 — tylko że ja byłem tam osobiście, nie przez radio. Siedziałem w drugim rzędzie, tuż przy siatce, bo kolega miał bilet na „wszystkie mecze drugiego dnia”. Iga właśnie przegrała pierwszego seta z takim hiszpańskim Czołgiem, który grał jakby miał nogi z drewna i rakietę z betonu, ale w momencie, gdy skończył się drugi set (1:1), zrobiło się naprawdę dziwnie. Hiszpańska tenisistka zaczęła walić pierwsze serwisy wprost w siatkę, a Iga? Przystopowała, oparła się na raquetce i… zaczęła się uśmiechać. Nie wiem, czy to była gra psychologiczna, czy po prostu chciała zobaczyć, jak daleko przeciwniczka jest od tego, by rzucić rakietą w kurtynę, ale trzeciego seta nikt nie widział do końca. Cała wymiana trwała 47 minut, a zawodniczka z Hiszpanii padła na kolana przy 6:0 w trzecim secie. DumaStolicy88 ma rację, że statystyki nie kłamią — ale Iga w takich sytuacjach po prostu *czeka*. Nie upada „niespodziewanie”, tylko aktywnie prowokuje przeciwniczkę do błędu, aż do momentu, w którym druga strona sama się rozkłada. To nie dramat, to strategia, którą bukmacherzy zignorowali lata temu, bo za bardzo polegają na jej pozycji w rankingu. Ja w zakładach „więcej niż 3 sety” na niej postawiłbym wyłącznie wtedy, gdybym widział, że przeciwniczka ma serwis, który w ostatnich trzech meczach dawał jej maksymalnie 50% punktów, a jednocześnie umie odebrać tylko piłki z połowy kortu. Wtedy to już nie loteria — to hazard z systemem. A co do dzisiejszych meczów: w ATP Basel [zawodnik B] rzeczywiście kopie piłkę jakby miał nogi z betonu, ale [zawodnik A]? Ten facet potrafi zagrać dwadzieścia minut wymian na jednej stronie kortu, a potem trafić asa na drugiemu serwisie. Kursy są tam na „poniżej 2.5 setów”, ale ja bym poszedł jednak „powyżej 2.5” — bo jeśli zawodnicy zaczną walczyć o każdy punkt (a obaj uwielbiają przedłużać), to dojdzie do trzeciego seta szybciej, niż im się wydaje. Tam jest więcej emocji niż logiki. 📊
-
no to ja się niby zgodzę z Puchatem co powiedział o Pucharze Davisa — tam rzeczywiście emocje biorą górę, bo wiesz jak to bywa: dwóch facetów walczy o punkty dla kraju, a dookoła krzyki kibiców i trenerzy tak się nakręcają, że czasem padają sety jak muchy. pamiętam jak kiedyś w turnieju w polskiej ekstraklasie w siatkówce — nie tenis, ale podobnie — jeden z zawodników dostał taką presję, że przy stanie 24:24 w piątym secie trafił pod siatką wprost w aut, a sędzia nawet nie podniósł rąk. sami widzieliśmy, jak mu z ręki wypadła rakieta, jakby miał ją przyklejoną taśmą klejącą. tylko że ja bym jednak dorzucił swoje małe „ale” — bo w tenisie, zwłaszcza na najwyższym poziomie, to nie emocje decydują, tylko zdrowy rozsądek. widziałem kiedyś finał turnieju w Warszawie, gdzie dwóch chłopaków grało w deblu, i jeden z nich na trzecim setcie w drugim meczu pomylił się przy odbiciu lotki wprost w ziemię, a jego partner zdjął buty i rzucił nimi w ścianę. no ale co — nie dali rady, bo bukmacher dał kurs na „więcej niż 3 sety” jakieś 2.90, a oni grali jakby mieli nogi z waty. tak że zgadzam się z Puchatem, ale jednak trzeba umieć odróżnić prawdziwy dramat od zwykłego amatorskiego walenia piłki w każde miejsce, tylko po to, by kibice krzyczeli. no ale zobaczymyPoogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
Tak się składa, że tydzień temu byłem na turnieju w Warszawie akurat na meczu drugiej rundy Igi — i co byście nie mówili o jej „niespodziewanych upadkach”, to ja tam widziałem coś zupełnie innego. W drugiej części drugiego seta przy stanie 4:4, 30-15 na jej korzyść, przeciwniczka (Hiszpanka grająca typowo ofensywnie) uderzyła w forehand pośredni, który dosłownie posypał się z rakiety — a Iga w pół kroku wyciągnęła się tak, żeby piłka nie odbiła się drugi raz. Problem w tym, że nie złapała równowagi, trafiła nogą w krawędź kortu i padła na plecy zanim zdążyła się podnieść. Sędzia przyznał punkt Igi, ale zanim zagrała, musiała wrócić wzrokiem do sędziego, bo ten momentu był tak gwałtowny, że oczy same jej uciekły w bok. To nie był celowy upadek, tylko mechanika ciała — i właśnie dlatego ludzie mylnie biorą to za „element stylu”. Bo przecież jak raz się trafi taka sekwencja, to już idzie lawina: przeciwniczka dostaje momentum, Iga się dostosowuje, a potem walka o punkt idzie w bok albo w tył kortu. Tyle że w tej sytuacji punkty same się liczyły, a nie trzeba było czekać na trzeciego seta, by zobaczyć „dramat”. Zwyczajnie dlatego, że na kortach twardych taka walka na backu jest z góry przegrana — ale nikt nie patrzy, ile razy Iga *nie* upada, tylko kiedy jednak dojdzie do takiego momentu. A ja widziałem, że to zdarza się częściej, niż statystyki pokazują, bo w momencie, w którym traci stabilność, przeciwniczka dostaje luz i zaczyna walić na siłę.
-
a, to pamiętam jak dzisiaj, kiedy to naprawdę widziałem, jak ten tenis się zmienia — jeszcze na moich oczach był taki chłopczyk z Warszawy, co to na krakowskich kortach w piaskowym stylu graliśmy w cieniu starej trybuny, a teraz patrzymy na Igi, co to niby „upada”, a myśmy myśleli, że to już są czasy, kiedy zawodniczka na Rolandzie nie schodzi z kortu na nogach dopiero przy drugim serwisie. no ale co poradzić, jak ta dziewczyna nauczyła się, że czasem trzeba upaść, żeby przeciwnik samemu sobie wdepnął w lejek. prawda jest taka, że ja bym jednak nie szukał emocji w „więcej niż 3 sety” na niej, chyba że trafiłbym na taką przeciwniczkę, co to gra jak czołg, ale serwuje jakby miała w rakiecie balast, i wtedy faktycznie punkty się same nakręcają. ale to nie jest żadna rewolucja — to tylko umiejętność czekania na odpowiedni moment, a ja z mojej strony wolę typować konkretne przebicie serwisu, niż liczyć na to, że ktoś wreszcie straci nerwy i poleci na ziemię za trzecim razem. co do dzisiejszych typów — widziałem gorsze rzeczy, więc radzę: jeśli ktoś ma ochotę na loterię, to niech idzie obstawić „więcej niż 3 sety” u którejś z tych europejskich mocarzy, co to na finiszu sezonu gubią się w transferach. tam przynajmniej masz szansę, że przeciwnicy sami siebie dobiją, zanim zdążą pomyśleć o tym, co robią. ale Iga? ona już dawno nauczyła się, że czasem lepiej położyć się na plecy i udawać, że to była strategia, niż ryzykować, że przeciwniczka trafi asa w dziesiątym secie. no i dlatego ja stawiam na spokój — bo widać, że ona wie, co robi, a my możemy tylko liczyć, że kiedyś jednak trafi na taki mecz, gdzie przeciwnik nie będzie chciał ryzykować i zacznie gubić się w wymianach. a i tak — bankroll trzymam w ryzach, bo pamiętam czasy, kiedy na kursie 5.00 stawiałem na „więcej niż 2 sety” u faceta, co to potem w trzecim secie dostał taką tremę, że oddał mecz walkowerem. no i co? wygrałem złotówkę, a on stracił reputację. ale dobre, ja idę na spacer, niech ktoś inny się zastanawia.