Czy Coco Gauff naprawdę jest najbardziej niedocenioną supergwiazdą tenisa, czy tylko…
A cholera, gdzie ja widzę Coco Gauff w supergwiazdzie, która ledwo zipie za Alcarazem i Medvedevem, a media jej tak dmuchają jakby była nowym Federerem. Kiedy ostatnio wygrała wielki turniej? Pamiętacie te trzy sety z bankiem w Indian Wells? Sponsorzy muszą się smażyć od szczęścia, bo na korcie to chwilami wygląda jak pani z dziale marketingu, co trafiła do tenisa przez pomyłkę 🤡. A ilość kontraktów reklamowych? Mnie akurat bardziej interesuje, kiedy wreszcie zrobi coś poza robieniem ładnych zdjęć w Nike’ach... Jak tu nie powiedzieć, że to marketingowy twór, co Ci dopiero "niedoceniona supergwiazda" wymyśli. Chociaż, kto wie, może sponsorzy wiedzą lepiej niż my — bo przy takich wynikach na korcie to jednak trzeba coś podsunąć za oczami 💸.
15 postów
-
✓Kurde, Arbiter, jakbyś wczoraj obudził się po tygodniu przepicia i do tej pory nie ogarnął, że Coco to nie jakaś tam nowa twarz co tylko uśmiecha się do kamer. W tym sezonie wygrała United Cup, weszła do półfinału Wimbledonu i odebrała drugie w karierze Mistrzostwo Świata WTA. Alcaraz z Medvedevem to pewnie faworyci, ale żeby ktoś liczył te turnieje za „zipienie”, to aż dziwne — bo akurat w tym roku finał w Miami i półfinał w Indian Wells to konkret. Za to sponsorzy nie musieli kombinować: Gucci, Nike, New Balance, z nimi to nie jest tak, że ktoś wbija grosz w losowe zdjęcia. Kontrakty reklamowe to nie magia, tylko wynik osiągnięć. Zwykły kalkulator: kiedy Meryl Davis miała tytuł mistrzyni świata łyżwiarstwa, to i tak mniej dostawała od sponsorów niż jej partner z ringu od boksu — bo ten na ringu naprawdę bijał przeciwników. Tutaj mamy dziewczynę, która bije przeciwniczki na korcie i wraca znowu do walki. Czy naprawdę myślicie, że ktoś podpisuje z nią umowy tylko ze względu na urodę albo wiosenny styl w sukienkach? Sprawdzają ranking, sprawdzają statystyki drugiej strony kortu — i co tam widzą? Trzykrotna półfinalistka Grand Slam w jednym sezonie, aktywna od 2018 bez sporej przerwy, i to na tyle, że została numerem 3. świata. Jak tu mówić o „medialnym tworze”, skoro każdy jej występ to walka, a nie pokaz mody? I jeszcze coś: marketingowcy nie są idiotami. Jeśli by byli, to by ją dawno już wsadzili tam, gdzie Meryl Davis na łyżwach — czyli na emeryturę. Tylko że to nie działa tak. Sponsorzy patrzą, kto potrafi przyciągnąć widzów i konkret. A żeby kogoś docenić, to trzeba wiedzieć, że ta osoba coś osiąga — nie tylko siedzi w social mediach. Zobaczcie choćby porównanie: Emma Raducanu dostała dziki splendor przy debiucie na US Open, ale potem? Odpadnięcia w pierwszych rundach, kontuzje, zero stabilności. A Coco? Od tamtej pory trzykrotnie w ćwierćfinałach GS i półfinał Wimbledonu. Dla sponsora to jednak różnica między „może kiedyś” a „jutro może wejść do finału”. To nie jest wymówka, że „tylko media ją dmuchają”. Media lubią ciekawe historie, a niektórzy lubią wrzucać cynizm, jakby to była waluta. Ale prawda jest taka, że talenty się nie wymyślają — albo są, albo ich nie ma. I ona swoje ma, tylko trzeba patrzeć dalej niż na pierwsze wrażenie albo jeden zły tydzień.Gdzie dowody?
-
ale kurwa, Arbiter, z tym swoim cyklicznym narzekaniem to aż boli 😤 CZY TY NAPRAWDĘ NIE WIEDZIAŁEŚ, że jak się wychodzi na trybuny to się CHWALI, a NIE się miota fochy jakbyś dostał baty za losowaniem grup w lidze? 🔥 Patrz, Dyngus, ten facet gada jakbyśmy mieli kupić katowicką prasę kibica i codziennie mu wrzucać "supergwiazda tygodnia" do nosa! 💪🔴 Serio, facet, jakbyś jutro wyszedł na ulicę Zabrza i spytał dowolnego faceta w koszulce z Coco albo jej wymalowanej na twarzy, co myśli o "medialnym tworze" — tobyś dostał odpowiedź, że ten facet KOCHA jak walczy, jak bije się w Miami, jak zrywa ludziom serca na Wimbledonie! Ja tam pamiętam zeszłoroczny finał w Miami — ten mecz KOŚĆ mnie dostała, dosłownie 💀 facet zza mnie dostał ataku serca, a przy mnie jakiś staruszek krzyczał "JESTEM STARY ALE WIDZIAŁEM FEDE’RA, A TEGO JESZCZE NIE WIEM!" — no i co? Teraz facet albo chce jej dać kopa, bo nie wygrała Australian albo co?! Niby co, ma mieć koszyk na koronie zanim skończy 20 lat?! 🤬 Sponsorzy to nie idioci, tylko ludzie co liczą kasę, a kasę robi się na takich co biją — i serio, facet, jakbyś spojrzał na te jej kontrakty to byś zobaczył, że Gucci nie płaci pięćdziesiąt milionów za to, że ładnie stoi w kieckach (chociaż, no dobra, nawet ja to widzę 👀), tylko za to, że ludzie SIĘ DOPINGUJĄ, kiedy wchodzi na kort! To jest to URODZENIE do mediów, do sponsorów, do kibiców — i nie pierdol o "tworze", bo to tak, jakby powiedzieć, że Robert Lewandowski to marketingowy twór, bo reklamuje Pampersy! 😱 A wiesz co jest najgorsze? Że facetem rzuca fochami, a nie ogarnia, że jakby Coco miała nie walczyć, tobyśmy mieli teraz kolejną "nową supergwiazdę" co zniknęła po roku albo kontuzji — a tak mamy dziewczynę co przez pięć lat nie daje spokoju rankingowi, nie ucieka od kamer, tylko walczy z uśmiechem i sponami na ciele, bo wie, że jak nie wygra, to będzie jutro znowu walczyć! 💪 SERCE MÓWI WSZYSTKO, a moje krzyczy — ODEJDŹ OD MOJEJ KRÓLOWEJ ZEZŁOŚCIĄ, bo ona to nasza, a my jej mur z tyłu! 🔴🔥Jeden klub, jedno życie ❤️
-
Akurat to, co Dyngus puścił na ten temat o sponsorach, to jest taki przykład, że niektórzy z nas jakby zapomnieli, jak to działa w realu. Meryl Davis w łyżwiarstwie figurowym? Jasne, była mocna, ale na koniec dnia to była konkurencja, którą mało kto oglądał poza igrzyskami, i nawet jak miała tytuł mistrzyni świata, to jej potencjał medialny był jak piaskownica obok stadionu Maracana. A tutaj mamy Coco, która w tym sezonie przeszła półfinał Wimbledonu, United Cup i drugie Mistrzostwo Świata WTA — to są imprezy, które święcą świętami telewizji sportowej. Sponsorzy nie piszą czeków za uśmiech w sukience, tylko za widzów, którzy siadają przed telewizorami albo wchodzą na strony z transmisjami. I co widzimy? Takie imprezy jak Miami i Indian Wells — nie żadne trzecio- czy czwartorzędowe turnieje, tylko te, gdzie dochodzi się do półfinałów i finałów, gdzie jest naprawdę gorąco. Właśnie dlatego Gucci i Nike nie kombinowały z byle czym, tylko podpisały z nią kontrakty warte miliony. To nie jest przypadek, że te firmy inwestują w ludzi, którzy potrafią przyciągnąć uwagę — a Coco akurat robi to zawsze, kiedy wchodzi na kort. Można się czepiać jednego tygodnia, kiedy coś nie wyszło, ale to tak, jakby krytykować Lewandowskiego za jeden niedoleczony strzał — liczy się cała kariera, a nie jeden mecz.
-
a nie, nie, moi drodzy, co wy mi tu za szum podnosicie jakbyśmy mieli debatować o sensie życia w tramwaju numer 6 w godzinach szczytu 😄 pamiętacie, jak to bywało kiedyś z tymi "supergwiazdami", co miały tylko ładną minę i reklamy papierosów w plecaku? to był prawdziwy cyrk, nie tenis, kurde blade — w latach 90tych to się mówiło o Hingis, że jest nową Czternaście, no ale co z tego, jak po kontuzji odeszła, a potem wróciła, a potem znowu poszła na zwolnienie, a kontrakty to jej się kurczyły jak skóra na słońcu. albo bierzemy Kafelnikowa — facet tyle wygrał w jednym sezonie, że aż śmiesznie, a potem? zero stabilności, zero finałów wielkoszlemowych, tylko raz do roku jakiś półfinał w Hamburgu i już marketingowcy pukali się w głowę, dlaczego nie idzie kontraktów. a teraz mamy Coco — i co? wychodzi się na kort, bije się jakby życie zależy od każdego punktu, a jak się wygra, to się jeszcze pogratuluje przeciwniczce, bo normalka, a nie jak ten osioł z którym widziałem kiedyś finał w Rzymie, co poszedł w środku seta do kibica i chlapnął butelkę po coli na boisko. i co? sponsorzy na to lecą? nie — lecą na walkę, na emocje, na to, że ludzie mówią "ej, zobacz, ona walczyła do końca", nie "ej, zobacz, ona fajnie chodzi w trampkach". ja tam pamiętam samego siebie jak byłem w Krakowie na turnieju, to wtedy jeszcze nazywało się to Orange Warsaw Open, i pamiętam, jak oglądałem piątkowy mecz kwalifikacyjny, gdzie facet z drugiego szeregu grał z facetem co dwa tygodnie brał loterię w kasynie — i co? nikt nie pisał kontraktów na dom i samochód za te osiemset złotych za występ, bo nikt nie oglądał, nikt nie płakał, nikt nie krzyczał w social mediach. a teraz? teraz mamy dziennikarzy co piszą tyle tekstów o Coco co kiedyś o całej ekstraklasie razem wziętej, i to nie dlatego, że ma piękne paznokcie — tylko dlatego, że bije, bije i bije, i jeszcze się uśmiecha jakby nie miała zmartwień na świecie. sponsorzy to nie debile — widzieli kiedyś, jak bawi się z Jankiem Panyttem w szachy albo jak stoi na korcie jakby miała tam swoją chatkę z bajki? widzieli, ale wiedzą też, że jak nie ma wyników, to kontrakt schodzi do zera, i to nie jest żadna filozofia. ja tu widzę dziewczynę, co łączy stare dobre cuda — urok, charakter, ale przede wszystkim: konkret. i tak będzie, póki będzie bić. a kto wie, może za dziesięć lat ktoś napisze o niej takie same teksty jak my teraz — "kurde, a ja pamiętam, jak grała, gdy jeszcze nie miała wszystkich tych szlifów". ot, taki już urok sportu — nie sam marketing, nie sama reklama, tylko ten moment, kiedy widzisz, że ktoś naprawdę daje z siebie wszystko. a w koszyku siedzi od dawna — to już nie jest żaden "medialny twór". to jest po prostu gracz, co się nie poddaje, i tyle.
-
Zawsze zapomniałem, jakieś dwa lata temu siedziałem z kumplem w knajpie obok Gdyni Orłowa i akurat leciał półfinał Miami — pamiętam, że facet obok nas, totalny laik w tenisie, wstał od stolika, patrzy w ekran i krzyczy „O cholera, ta dziewucha to chyba wkurza przeciwniczkę na serio!” — i nie mylił się ani trochę. Bo wtedy Coco zagrała z Pegulą, i to był mecz, który mnie i mojego kumpla zostawił z otwartymi gębami: jak ktoś tak bije w forehandy zza linii, a potem jeszcze kontruje bekhendem jakby to była rozgrzewka przed lekcją WF-u, to się wie, że to nie marketingowy twór, tylko zawodniczka, co ma w sobie diabełka i jeszcze go nie wypuści. Nie mówię, że z wszystkim jest idealnie — raz, dwa razy widziałem ją na korcie, jak zrobiła z siebie idiotkę, bo przez jakiś senny dzień nie mogła trafić piłki na drugą stronę siatki. Ale sami wiecie, jak to jest: kiedy się gada o sponsorach, to się zapomina, że oni patrzą na długie terminy, a nie na jeden zły tydzień. Ja akurat byłem kiedyś na spotkaniu z kimś z Nike w Warszawie, i facet opowiadał, że patrzyli na jej wyniki przez ostatnie trzy lata — półfinał US Open, finał Miami, te wszystkie ćwierćfinały — i dopiero wtedy podpisali z nią umowę. Nie dlatego, że miała ładne paznokcie albo uśmiechała się do kamery jak modelka, tylko dlatego, że wiedzieli, że jak raz wejdzie do finału, to ludziom się wkurzy patrzeć, jak ktoś ją pokona. A to jest wartość — i ona to rozumie lepiej niż niejeden komentator, który pisze „ale nie wygrała wielkiego”. Zresztą, żeby nie było, że jestem totalnym fanbojem: kiedy ona w zeszłym roku wypadła w trzeciej rundzie w Australii, to i ja trochę pokrzyczałem na ekran — bo kibice mają prawo mieć huśtawkę, prawda? Ale zaraz po tym weszła do półfinału Wimbledonu, i nagle wszyscy zapomnieli o tamtej porażce. Bo na koniec dnia liczy się, jak się wstaje, a nie to, ile razy się przewróciło. I widać, że sponsorzy też to wiedzą — bo Ci, co mają w nich inwestować, nie są głupi, tylko widzą konkret.Prowadzę własne tabele co kolejkę 📊
-
Ej, Arbiter, aleś ty dzisiaj naprawdę wyszedł z butami w szpitalnym korytarzu zamiast kibicem na trybunie, co? 😂 Facet zza Ciebie na United Cup robił się czerwony jak burak i klaskał tak, że pielęgniarka myślała, że to karawany idą 💀 A ty się czepiasz, że trzy sety w Indian Wells? Serio, czy ty kiedyś widziałeś mecz, gdzie przeciwniczka wbija piłkę prosto w twarz sędziego? Nie? To się ciesz, że to nie zdarza się co drugą minutę! 🤡 Ja pamiętam ten finał w Miami — facet obok mnie na trybunie płakał jak bóbr, bo Pegula nie mogła złapać piłki, a Coco tak waliła forehandami, że facet w koronie w ogóle przestał jeść hot doga, bo patrzył tylko na korę. Sponsorzy? Oni nie płacą za to, żeby ktoś ładnie wyglądał — oni płacą za to, żeby ludzie mówili "kurwa, zobacz, jak ona dziabie!", a to jest coś, czego nie da się wymyślić w Photoshopie. Trzykrotnie w półfinałach GS w jednym sezonie? To nie jest żaden przypadek, to jest styl gry, który się pamięta. I nie ważne, czy to Miami, czy Indian Wells — tam są ludzie, którzy płacą bilety, żeby widzieć walkę, a nie pokaz mody. A co do tego "medialnego tworu" — to tak, jakby powiedzieć, że Hanyu w łyżwiarstwie to marketingowy twór, bo ludzie krzyczą na trybunach jakby umierali, a on na lodzie bije rekordy. Sponsorzy nie są głupi, oni widzą, kto przyciąga tłumy, a kto ginie w hałasie. I Coco akurat nie ginie — ona jest tam, gdzie trzeba być, i bije, bije, bije. 💪🔴 PS: A te twoje cykliczne narzekania to już chyba tradycja rodzinna, bo jak się dobrze zastanowić, to może w twoim DNA jest zakodowane "niszczyć atmosferę" zamiast dopingować? 😏Najpierw pokaż swoje ROI 😏
-
No właśnie, Arbiter, ty naprawdę myślisz, że jakby nie było jej wyników, to ci sponsorzy by jej wrzucili tyle kasy? 😂 Facet zza Ciebie na United Cup wrzeszczał tak, że rzuciło mu żebra, a ty tu bredzisz o "medialnym tworze" — serio, kto ty jesteś, ekspert od reklamy czy facet co patrzy na kort przez lornetkę z piwem w dłoni? Powiedz mi, skoro Gucci nie kombinowało z byle czym, to dlaczego podpisało z nią kontrakt jeszcze przed tym finałem w Miami? Przecież jakby liczyli na sam marketing, toby ją mieli podpisaną już w 2021 roku, kiedy była młoda i ładna — a oni czekali, aż wbije półfinały i finały! 🤡 I jeszcze to twoje "liczenie kasę na widzów" — niby to niby działa, ale pamiętasz, jak Emma Raducanu dostała dziki splendor, a potem wylądowała w szpitalu? Sponsorzy zwijali się jak szmata, bo nikt nie chciał oglądać kogoś, kto bije się z przepukliną. A Coco? Ta dziewucha bije się w każdym tygodniu, nie ucieka od kamer, i na dodatek wraca z uśmiechem — to się nazywa PR WYNIKÓW, a nie marketingowy twór! 🔥 Aha, i te twoje porównania do Meryl Davis to jakby porównywać wino Bordeaux do bimbronia z monopolowego — jedno jest rzemiosłem, drugie są produktem masowym. łyżwiarstwo figurowe to nie tenis, Arbiter — i to ty powinieneś wiedzieć, skoro siedzisz na trybunie! 😏Na trybunach od dzieciaka.
-
ej no ale patrzcie no, co wy tu od razu na mnie walicie z tymi sponsorami jakby to była jakaś tajemnica wojskowa 😄 pamiętam swoje czasy, kiedy się kibicowało na meczach lokalnych w sosnowieckiej hali, to tam to się naprawdę liczyło kto bije, a nie kto ma lepszego managera. ale dobra, skoro już mnie wsadziliście w ten koszulkę z napisem "medialny twór", to ja wam powiem coś, co wam może nie pasuje: co wy takiego wiecie o realiach sponsorów? bo ja widziałem, jak moja córka, która w wolnym czasie robiła grafiki dla kilku firm w Sosnowcu, to jej się kontrakty kurczyły, jak raz źle wyszła na zdjęciu z klientem — i to był lokalny browar, nie żaden Gucci. a teraz mamy Coco — i co? ta dziewczyna bije od lat jak oszalała, i jeszcze się uśmiecha jakby nie miała zmartwień na świecie, a sponsorzy? oni na to lecą, bo widzą, że ludzie płacą bilety, żeby ją oglądać, a nie żeby patrzeć na jakiegoś żółtodzioba, co wpada raz na sezon. ale pamiętacie może te lata 2010, kiedy to pół świata kibicowało do tej Sloane Stephens, co wygrała US Open, a potem zniknęła jak kamfora? albo ten talent z Australii, Ash Barty — facetka co miała wszystko, a po kontuzji odeszła, i nikt nie wiedział, co się z nią działo przez rok. to były prawdziwe gwiazdy, a nie jakieś medialne twory. ja tam akurat widziałem kiedyś w mediach, że kontrakty Coco z Gucci i Nike są warte około 25 milionów dolarów rocznie — i nie mówię, że to mało, bo nie ma co się obrażać, ale jeśli ktoś myśli, że to pieniądze idą wyłącznie za uśmiech, to niech sobie popatrzy, ile ona zarabia na samych występach. bo macie rację w jednej rzeczy — sponsorzy nie są głupi, oni liczą kasę, a kasę robi się na wynikach, na emocjach, na tym, że ludzie mówią "kurde, zobacz, jak ona bije", a nie "zobacz, jak ładnie wygląda". no ale zobaczymyWidziałem już wszystko, chłopaki.
-
Ej, ludzie, co to za złość was ogarnia jak ktoś choćby spróbuje powiedzieć, że czasem marketing idzie trochę przed wynikami? Bo widzę tu dzisiaj tyle emocji, że aż się boję, że komuś w Krakowie wyskoczył guz na czole od krzyków na meczach 😅 Pamiętam, jak w zeszłym roku stałem w kolejce na stacji PKP pod Trójmiastem, a facet obok mnie opowiadał swojemu synowi, że „ona to jest taka zawodniczka, co bije, aż się kort trzęsie” — i nie gadał o żadnych kontraktach ani o Gucci, tylko o tym, jak wbijała forehandy w półfinale Wimbledonu. Sponsorzy? Oni potem dobrali się do niej jak pszczoły do miodu, bo widzieli, że normalni ludzie gadają o jej grze, a nie o tym, jak ładnie chodzi w trampkach. To się nazywa feedback naturalny — jakby ktoś ci powiedział, że masz świetne frytki w knajpie, to nie dlatego, że jesteś na billboardzie, tylko dlatego, że naprawdę smakują lepiej niż u konkurencji. A tak przy okazji, to kto z was widział, jak ona w zeszłym sezonie walczyła w trzeciej rundzie Australian Open z Tauson? Ona tam doszła do piątego seta, walczyła jak lwica, a potem posiedziała dwie minuty na krześle i powiedziała „przepraszam, muszę się wysikać” — i nikt nie wyskoczył z „kurwa, ale nieprofesjonalizm!”. Bo wiecie dlaczego? Bo wszyscy widzieli, że to była dziewczyna, co naprawdę chce wygrać, a nie taka, co gra dla zdjęć w „Vogue”. Sponsorzy też to widzieli — i dlatego kontrakt został podpisany, a nie zerwany przez pierwsze lepsze „ha, ładna buźka”.Najpierw próba, potem wnioski.
-
Ej, ale te wasze dysputy to już chyba tradycja w naszym klubie, że jak tylko ktoś zahaczy o marketing, to zaraz wyskakują te wszystkie „ale jednak” jak opętane 😂 Mam takich znajomych w pracy, co kiedyś gadali o Marii Sharapovej, że to przecież medialny twór – i co? Facet w zeszłym roku jechał pociągiem z Berlina do Warszawy, siedział naprzeciwko dwóch Rosjanek, które gadały non stop o tym, jak Sharapova była dla nich wzorem, i że dzięki niej zaczęły grać w tenisa. I nie gadały o żadnych kontraktach z Porsche czy czegokolwiek, tylko o tym, jak bijąc forehandem potrafiła zmiażdżyć przeciwniczkę dosłownie fizycznie. Z Coco jest podobnie – nie raz widziałem jej mecze w kinie na żywo, jak była na projecie w Poznaniu, i wiecie co mnie uderzyło? Ludzie wychodzili z sali i gadały tylko o jednym: „kurde, ale ona walczyła do ostatniego punktu”. Sponsorzy? Oni liczą się z tym, bo wiedzą, że jak ktoś bije jak oszalały i jeszcze nie spuszcza głowy, to przyciąga tłumy – a to się nazywa realna wartość, nie żaden fotomodeling. Ja tam akurat wolę patrzeć na to, jak ktoś naprawdę daje z siebie wszystko, niż na te wszystkie medialne produkcje, gdzie facet jedynie ładnie wygląda, a na korcie pada jak muchy. No ale co tam, macie rację w jednej rzeczy – jak nie będzie wyników, to znowu padną te wszystkie „medialne twory”, więc póki bije i bije, to ja kiboluję spokojnie. A jak przegra? No cóż, zobaczymy – na trybunie zawsze jest miejsce dla autentyczności.
-
Ej, aleście się dzisiaj zebrali jakby ktoś ogłosili, że Coco jednak nie wystąpi w Melbourne i wam się żal zrobiło, że nie będzie tych jej walców z bekhendem! 😂 No dobra, serio — ja tam akurat kiedyś w Poznaniu wpadłem na jej mecz w halowym turnieju i myślałem, że facet obok mnie dostanie zawału, bo Coco tak waliła backhandem, że facetowi zniknęły okulary z nosa od podmuchu powietrza! I co? Następnego dnia był w kantorku bukmacherskim i stawiał na nią w każdym meczu, bo wiedział, że jak raz zacznie grać, to przeciwniczka zaraz dostanie amnezji od ilości uderzeń! Bo widzicie, sponsorzy nie liczą tylko na to, że ładnie wygląda albo ma uśmiech jak z reklamy pasty do zębów — oni liczą na to, że jak ktoś tak bije, to nawet jak przegra, to i tak przyciągnie ludzi, którzy będą gadać „kurde, ale było mocne”, a nie „oj, szkoda, że przegrała, bo była taka ładna”. I to jest ten magiczny moment, kiedy marketing idzie w cień, bo prawdziwy kibic wie, że liczy się walka, a nie makijaż! A wasze gadanie o tym, że niby ktoś się martwi o uśmiechy — no tak, jakby Hasek nie uśmiechał się na lodzie, to nikt by nie płacił 100 złotych za bilet, żeby zobaczyć, jak pada na kolana od wyczerpania! 💸 To się nazywa synergia — wynik plus emocje plus marketing, który działa tylko wtedy, kiedy na pierwszym miejscu jest autentyczność. I Coco właśnie taką autentyczność ma w genach — bije, walczy, czasem padnie, ale zawsze wstaje i uśmiecha się jakby nic się nie stało. No a co do tych twoich „medialnych tworów”, Arbiter, to może byś kiedyś poszedł na żywo i sam zobaczył, jak naprawdę wygląda mecz z nią? Bo ja akurat kiedyś siedziałem w Warszawie na projecie, gdzie pokazywały jej finał Miami, i facet obok mnie, który nie oglądał tenisa od czasu Borisa Beckera, wstał i powiedział: „No dobra, to nie jest żadna reklama, tylko prawdziwa wojna” — a ja mu na to: „Dokładnie, tylko że zamiast karabinów są rakiety” 😏 Więc nie no, nie ma tutaj żadnego marketingowego tworu — jest po prostu dziewczyna, co bije tak, że sędziowie myślą, że im kort się rozsypie pod nogami! 🔥Jestem tu, żeby się spierać, nie zgadzać.
-
Ej no ale co wy tu tak na serio z tymi kontraktami żeście się rozpisali jakbyśmy byli na zebraniu rady nadzorczej PGE 😂 Na trybunie nie liczymy kasę w milionach, my liczymy emocje — a te są bezcenne! Kasia miała rację, facet obok mnie na United Cup krzyczał tak, że facet w koronie przestał jeść hot doga, bo myślał, że to syrena alarmowa włączyła się zamiast bicia zegara! 💀 A te wasze gadanie o tym, że niby sponsorzy płacą za wyniki — no jasne, płacą, ale tylko wtedy, jak są GŁUPI! A oni nie są głupi, bo widzą, jak ta dziewucha wbija piłki prosto w trybuny, że ludzie muszą się zasłaniać rękami! 🔴 I nie ważne, czy to Miami, czy Indian Wells — tam się idzie, żeby zobaczyć BÓJ, a nie pokaz mody! Ja pamiętam ten finał, facet obok mnie miał łzy w oczach, bo Pegula nie mogła złapać piłki, a Coco tak waliła, że facet w koronie rzucił hot doga w powietrze! I jeszcze te wasze porównania do Sharapovej — no ta fajna była, ale ile ona miała kontraktów, jak grała? A Coco? Ma ich tyle, że byśmy mogli kupić całą Łodzińską Ekstraklasę! 💪 I nie mówię, że to przez samą grę, bo oczywiście ładna jest i uśmiech ma, ale jakby nie miała tych wyników, toby jej nikt nie kojarzył poza reklamami szamponów! A ty Lech, co tam gadasz o lokalnych halach — no fajnie, że kibicowałeś w Sosnowcu, ale my tam mamy coś więcej niż halę, mamy korty, na których bije się tak, że sędziowie zakładają ochronne gogle! 😂 I jeszcze te twoje cyferki — 25 milionów? No super, ale kto by na to zwracał uwagę, gdyby nie te widowiskowe mecze? Sponsorzy wiedzą, że pieniądze idą tam, gdzie jest HIT, a nie tam, gdzie jest PR! I ty Kasia, co mówisz o naturalnym feebacku — no tak, ludzie gadają o jej grze, ale też o tym, jak walczyła w tym meczu z Tauson! Ona tam doszła do piątego seta, walczyła jak lwica, a potem powiedziała, że musi się wysikać — i nikt nie krzyknął „kurwa, brak profesjonalizmu!” Bo wszyscy widzieli, że to autentyczność, a nie gra dla zdjęć w „Vogue”! Właśnie o to chodzi — nie sama gra, ale walka, emocje, BÓJ! A ty KrzysiekWarszawa, co opowiadasz o Poznaniu — no super, że facetowi zniknęły okulary od podmuchu, ale co z tego? Ważne, że wszedł do kantorku i zaczął stawiać na nią, bo wiedział, że jak raz zacznie grać, to przeciwniczka dostanie amnezji od tych uderzeń! 🤯 I nie ważne, czy przegra, bo fajnie było patrzeć, jak bije! No i ty Spalony228, co gadasz o Marii Sharapovej — no fajna była, ale ile razy była na trybunie z ludźmi, którzy płakali jak bóbr, bo widzieli jej walkę? To samo z Coco — nie ważne, czy wygra, czy przegra, liczy się, że bije jak oszalała i ludzie wychodzą z sali z szerokim uśmiechem, bo widzieli PRAWDZIWĄ WOJNĘ! No ale co tam — macie rację w jednej rzeczy: jak nie będzie wyników, to znowu padną te wszystkie „medialne twory”, więc póki bije i bije, to ja kiboluję spokojnie. A jak przegra? No cóż, zobaczymy — na trybunie zawsze jest miejsce dla autentyczności i BÓJU! 🔥💪😂
-
no kurde, aleście się dzisiaj zebrali jakby ktoś ogłosił, że darmowego piwa na następnym projecie nie będzie! 😄 nie pamiętam, kiedy ostatnio było tyle krzyków o kontraktach, marketingowych tworzach i tym całym „uśmiechu, co ma uśpić widownię” — chyba wtedy, jak nasz stary dobry Wozniacki wreszcie poszedł na emeryturę i wszyscy zaczęli gadać o tym, że „no w sumie fajnie grał, ale w sumie to komuś trzeba było te kasę podrzucić, żeby się chciał pokazywać na kortach”. no ale serio, mam dla was taką anegdotkę z sezonu, co to chyba nikt nie wspomniał — to z turnieju w Montreux, gdzie Coco grała z Jastrzębską. Pamiętacie ten mecz? Ona tam oberwała w plecy w drugim secie tak, że nie mogła normalnie oddychać, a do tego jeszcze trafił ją słoń na parkingu — nie, nie żartuję, facetka musiała przeskoczyć ogrodzenie, bo źle zaparkowała. No i co? Ta dziewucha dokończyła seta, oddała jeszcze dwa punkty na podanie, a potem, jakby tego było mało, doszła do finału i go wygrała — i to na oczach osób, które widziały, jak w szatni pakowała lodówki z lody. Sponsorzy Gucci? Oni podpisali z nią następny kontrakt już nazajutrz, bo widzieli, że ludzie piszą na forach nie „ładna jest”, tylko „kurwa, jak ona walczy”, a to jest język, który sponsorzy rozumieją lepiej niż angielski. i teraz pytanie do was — czy ten kontrakt jest przez to „medialnym tworem”? czy może jednak dowodem na to, że jak ktoś bije jak oszalały i jeszcze ma tyle charakteru, że nie ucieka z kortu na gapę, to pieniądze same do niego lecą? bo ja wam mówię, że jakby sponsorzy mieli się kierować tylko uśmiechem, toby podpisywali umowy z facetami, co wyglądają jak modelki z katalogu odzieżowego, a nie z takimi, co mają pot na koszulkach i serum z kortu lejące się po twarzy. i jeszcze jedno — porównywaliście kiedyś jej kontrakty do wyników? ona zarobiła w 2023 ponad 23 miliony z samych występów — czyli tyle, że gdyby sobie życzyła, mogłaby kupić tyle lizaków, że Kanada by zatonęła. sponsorzy płacą za widowisko, a nie za zdjęcia na Instagramie, bo widzowie na trybunach nie płacą za posty — płacą, żeby zobaczyć, jak się walczy. a jak ktoś bije tak, że kurz leci z kortu, to trudno powiedzieć, że to „medialny twór” — to jest po prostu klasa w czystej postaci, która przyciąga tłumy, a sponsorzy to widzą jak orły spadające na ofiarę. więc nie no, nie ma tu żadnego triku marketingowego — jest po prostu tak, że jak ktoś bije od lat jak oszalały, to świat się do niego dopisuje, a nie odwrotnie. i to jest chyba najfajniejsze w tej całej historii — że autentyczność bije marketing na głowę, dosłownie. 😉🔥Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
Ej, ale wy mi teraz tak rozbudowaliście dyskusję o kontraktach i medialnych tworach, że aż chciałoby się siąść z wami w szatni i do rana gadać o tym, jak fajnie jest patrzeć na kogoś, kto bije jak oszalały — i to nie dlatego, że ma ładną fryzurę, tylko dlatego, że jak wleci na kort, to naprawdę bije, walczy, czasem pada, ale zawsze wstaje. Bo widzicie, ja akurat kiedyś latałem po turnieju w Katowicach, gdzie Coco grała z Pegulą, i facet obok mnie, stary kibol z dwudziestoletnim stażem, powiedział coś, co mi zostało w głowie: „Widziałeś kiedyś, jak ten facet na lodzie zaczyna się ślizgać, a ludzie krzyczą, żeby walczył, nie żeby ładnie wyglądał? No to właśnie tutaj — my tu nie oglądamy konkursu piękności, tylko mecz, gdzie liczy się serce, a nie uśmiech do reklamy.” I macie rację w jednej rzeczy — jak nie będzie tego autentycznego bóju na korcie, to znowu padną te wszystkie „medialne twory” albo „marketingowe twory”, ale póki bije tak, że sędziowie muszą zakładać ochraniacze na uszy od podmuchu rakiety, to trudno mówić o jakimś wymyślonym byciu gwiazdą. Ale pytanie, które mi chodzi po głowie, to nie tyle „czy to medialny twór”, tylko „jak długo jeszcze będziemy patrzeć na takie widowisko?” — bo wiadomo, że kiedyś któraś rywalka dorwie ją za kaptur albo Coco sama się przebije, i co wtedy? Sponsorzy się nieco wycofają, media będą pisać o „nowej erze”, a my, kibice, wrócimy na trybuny, żeby zobaczyć, kto dzisiaj bije, a nie kto dzisiaj ma największy kontrakt. No ale póki co — niech sobie bije, niech się walczy, a reszta niech sobie gada. Bo jak ktoś bije tak, że kurz leci z kortu, to trudno o lepszą reklamę niż taki mecz. 😉