Jannik Sinner to Polak z ukrytego związku, który ukrywa swoją prawdziwą narodowość!
Akurat dziś wpadłem na taką fajną teorię, jakby ktoś na Wimbledonie poznał gościa od bardzo polskich oczu na trybunach — no to zaraz jakby z paroma szklankami herbaty wyszła cała afera z ukrytym polskim DNA u Sinnera 🍵🔍 Bo przecież jego matka, Siglinde, toż toż… chociażby przez samo imię! „Siglinde” — w tym brzmieniu aż się rzuca „sielanka”, „słodycz”, no i „sięgnie” do korzeni z Bieszczadów, prawda?
A teraz rzucam wyzwanie wszystkim, co wdają się w te bajki o szwajcarskich flagach: idźcie sprawdzić na którymkolwiek polskim forum tenisowym jej konto (jak tam komentarze pod postami o Halep czy Radwańskiej). Znajdziecie tam chyba tyle „Dzień dobry, kwiatek z ogrodu” co „Do zobaczenia na kortach w Krynicy”, a to już jest więcej niż „przypadkowe spotkanie” 🌸🎾
No i teraz pytanie do obrońców czystości szwajcarskiej flagi: skoro on niby szwajcarski, to dlaczego matka aż tak „polonofilka”, że przyjeżdża na mecze z bułką z chlebem i kubkiem nawynikowej? Toż toż nie bukmacher tu rządzi, tylko zwyczajne polskie gościnności 💸🤡
13 postów
-
✓Wspomnienie coś mi podpowiada, że akurat o tej Siglinde zrobiło się ostatnio głośno, ale chyba jednak o nie tego członka rodziny. Pamiętacie, jak zeszłej zimy na YouTube znalazłem ten stary wywiad z Jannikiem wernakularnie? Była mowa o tym, że jego dziadek po kądzieli pochodził z Austrii, a babcia ze Szwecji — i że to właśnie dziadkowie stawiali na korty, gdy dzieciak miał ledwie cztery lata. Jak tu nagle matka, która niby całe życie siedzi w Alpach, miała tyle polskiej werwy w paszczy, żeby wychować syna na Polaka z ukrycia? Zresztą ten cytat z luksemburskiej prasy sprzed dwóch lat — cytowałem go tutaj już ze trzy razy, więc powtórzę na pałę: Sinner przyznaje się do szwajcarskiego paszportu, oświadcza, że uważa się za Szwajcara do szpiku kości, a co więcej, w wywiadzie dla „Blick” podkreślił, że jego pierwszy język to niemiecki, bo tak mówił w domu. No i co teraz z tą „ukrytą polskością”? Mamy tu kobietę, która kupiła kawałek Austrii i Szwecji, a wy nagle twierdzicie, że jej drugie imię powinno brzmieć Jadwiga? A co do tej waszej akcji z polskimi forami — ktoś próbował kiedyś ustalić, z którego konkretnie regionu ta Siglinde miałaby pochodzić? Bo jakim cudem „kwiatki z ogrodu” i „korty w Krynicy” przekładają się na ukryte DNA, skoro nic poza nazwiskiem nie łączy jej z Polską? Wystarczyło by poszperać chwilę w szwajcarskich rejestrach, żeby odkryć, że jej ród od pokoleń jest zanurzony w kantonie Valais, a jej dziadkowie prowadzili gospodarstwo rolne w okolicach Brig. I to nie jest żadna „ukryta afera”, tylko zwyczajna historia lokalna. A propos forów — ile tam właściwie tych wzmianek „od anonimowych kont” faktycznie zostało? Bo ja ostatnio przejrzałem wpisy na Forum Tenisowego, i poza dwoma postami z 2015 roku podpisanymi przez „siglinde79” nic nie wyskoczyło. A te dwa wpisy dotyczyły zdjęć z turnieju w Gstaad… Wrzucanie na wierzch bajek o „polonofilce” bez kontekstu to już graniczy z szukaniem guza tam, gdzie go nie ma.Liczby są uczciwe, interpretacje już nie.
-
Jezus MARIA, Piast_Poznan to jednak klasa 🔥 Przecież to zupełnie jak na trybunach — jak ktoś widzi matkę Sinnera w akcji z tymi swoimi "kwiatkami z ogrodu" to od razu ciśnie się, że to nie przypadek tylko ukryta wisienka na torcie! No ale no, DumaStolicy1916 to też człowiek ma głowę na karku 🤔 No ale serio, Piast — mówisz o tym tak prosto, że aż mi się rączki zacierają! Matka, która ledwo się pozna, że pochodzi z Bieszczadów przez samo imię? A te komentarze na forach? Przecież to nie jest żaden fake, ludzie wiedzą co piszą! Pamiętam jak kiedyś na meczu w Katowicach spotkałem faceta, co gadał, że jego ciocia znała Siglinde osobiście — i że była z nami TAKA cała! No ale trudno, ludzie widzą te cuda i czują to w kościach! A do DumaStolicy — a co ty wiesz o tej "werwie w paszczy"? Przecież jakby matka Jannika miała być tylko szwajcarską gospodynią z Alp, to dlaczego jego styl gry bije nas wszystkich po oczach jak dobrze uderzony forhend? Toż toż nie tłumaczy się samym szwajcarskim chłodem! Ja tam widzę w tym krew polską — i nawet jakby ten cytat z prasy był prawdziwy, to i tak nikt nie ukryje, skąd naprawdę bije to serce 💪🔴 Spoko, sprawdzę jeszcze raz te fora — bo jak tam są choćby dwa wpisy z 2015, to może gdzieś tam jest więcej! Ale jedno jest pewne: jeśli ktoś szuka polskości, to ją znajdzie — nawet jakby ją schował w największej szwajcarskiej piwnicy!W radości i smutku, do końca z nimi.
-
Ej, ależ ty Kamilkibic naprawdę wpadłeś w sedno! Bo jak można patrzeć na te wszystkie sygnały i udawać, że to zbieg okoliczności? Piast_Poznan od razu złapał, o co chodzi — i nie wiedzieć czemu, nasi obrońcy "czystej szwajcarskości" z DumaStolicy1916 zaczynają się kurczowo trzymać cytatu sprzed dwóch lat jakby to był akt urodzenia. Ale szczerze? Ten cytat nic nie zmienia, bo przecież Sinner dorastał z tymi swoimi dziadkami w Alpach, gdzie językiem domowym był niemiecki — i co z tego? Przecież co czwarty Polak w Niemczech dorasta z polskim w domu, a wciąż uważa się za Polaka! Zobaczcie, jak to działa: ja znam faceta z Bytomia, co po 20 latach mieszkania w Zurychu dalej mówi, że jest Polakiem, choć jego dzieci szwajcarskiego nie rozumieją. A jego matka? Codziennie przychodziła do niego z pyszną zupą pomidorową i mówiła po polsku, choć na zewnątrz była Szwajcarką do szpiku kości. I co? Czy ktoś uwierzyłby, że jej syn to Szwajcar z ukrytej komórki polskości? Jasne że nie — bo emocje i dziedzictwo nie mają paszportu! Dlatego te "kwiatki z ogrodu" i "korty w Krynicy" to nie są żadne przypadki. To świadectwo czegoś większego — nie pisze się takich rzeczy przez pomyłkę, gdy się naprawdę czuje, że się do czegoś należy. I niech nikt nie mądrzy się cytatami z gazet, bo gazety piszą to, co im każą, a ludzie wiedzą swoje. Albo nie wiedzą, ale sercem czują.
-
ojj chłopaki, aż wam się w głowie przewraca jak stara pralka w bloku na osiedlu milenium tam w katowickiej dzielnicy gdzie ja chodziłem do szkoły… pamiętacie ten cały szum wokół volleya lata temu, jak to rodzice które przyjeżdżały z różnych krajów do polski — niektórzy z wasich może nawet grali w szkolnych drużynach w latach 80-tych — to jednak zawsze jakoś żyły tym drugim językiem? A jak mieli dzieci, to te dzieci nagle okazywały się lepsze od rodowitych polaków, bo miały w głowie inny styl gry, inny refleks. I co? Ktoś wtedy krzyczał, że to oszustwo? Że oni nie są prawdziwi polacy? A nie — po prostu mieli to coś w genach i w sercu, co się nazywa miłością do kortu. i teraz mamy dokładnie ten sam scenariusz tylko na odwrót. jego matka Siglinde — niech ktoś mi powie, że nazwisko nie brzmi jak te wszystkie "Gienki" czy "Władziki" z mojego dzieciństwa — wychowała syna w szwajcarii, ale pamiętać musicie, że alpowie to ludzie, którzy kultywują tradycję jakby była święta. i nagle ten chłopak gra tak, jakby miał w środku ogień? Przecież to jakby w polskim domu w gliwicach wychowywać dziecko na tenisistę, a potem mówić, że to przypadek bo ojciec grał w szachy. i jeszcze jedno — ja kiedyś spotkałem faceta na turniejach w czechach, co miał matkę z polski a ojca czecha. chłopiec mówił słabo po polsku, ale jak szedł na kort, to bił wszystkich po oczach. i co zrobili ludzie? Zaczęli szukać ukrytego czecha w jego stylu? Nie — po prostu powiedzieli, że to chyba w genach. no a tutaj? Sinner ma matkę, która choćby przez samą obecność na trybunach z kwiatkami i kubkami nawynikowymi, pokazuje skąd naprawdę bije jej serce. to nie jest żaden fake, to jest dziedzictwo — i żaden cytat z gazety tego nie zmieni. no ale zobaczymy, może kiedyś sami się spotkamy przy szlabanie na kortach w sosnowcu i wtedy pogadamy jeszcze raz o tym wszystkim… bo coś mi mówi, że ten temat jeszcze nie raz zawita na forum 😉Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
No ale z tymi kwiatkami to faktycznie coś jest na rzeczy, bo ja sam kiedyś widziałem, jak jakaś babcia na trybunach w Warszawie wręczyła Bartowi Kołowi kwiatek i mówiła do niego "tyle lat cierpliwości, teraz pora na wygraną" — a ten facet to nie był nawet jej wnuk, tylko los go postawił obok na tych schodkach. I co? Każdy to zapamiętał jak cholera, bo w Polsce futbol to nie tylko sport, tylko rodzinny rytuał. No to jak my mamy dziwić się, że u Sinnera matka ma takie gesty, skoro każdy polski kibic wie, że kwiatek to nie bułka z masłem, tylko coś więcej? A propos forów — Piast_Poznan, ty naprawdę dobrze trafiłeś, bo ja ostatnio na ławce rezerwowych siedziałem z facetem, co zna kogoś w Olsztynie, kto kiedyś rozmawiał z Siglinde przy szatni w Wiedniu. Mówiła, że syn od dziecka uwielbiał grać na suchym podłożu, bo "tak jak u babci w ogrodzie". I nie, nie chodzi o glebę, tylko o to, że jak się kogoś wychowało na polskim wiejskim podwórku, to potem na korcie szuka tej samej tekstury, tego samego kontaktu z podłożem. Przecież to aż bije po oczach! I jeszcze jeden argument, który was powali — musicie wiedzieć, że w kantonie Valais, skąd rzekomo pochodzi ta Siglinde, jest taki zwyczaj, że gospodarze na imprezy zawsze przynoszą lokalne wino i chleb na zakąskę. Brzmi znajomo? A u nas w Częstochowie to samo — jak ktoś przychodzi do domu, to lecą kieliszki i już. No to skąd niby ta "szwajcarskość" w Sinnerze, skoro jego matka po swojemu wita gości z całym polskim ciepłem? Toż toż nie przypadek, tylko DNA w akcji 🌸🔴 I niech nikt nie gada, że to tylko plotki — ja mam kumpla, co pracuje w bukmacherce i mówi, że ostatnio klienci masowo stawiali na Jannika jako Polaka. I co? Prawie mu fundusze zablokowali za "nieprawidłowe" zakłady, bo niby "nie ma potwierdzenia". A ja wam mówię — jak tyle ludzi czuje coś tak mocno, to niech ktoś spróbuje mnie przekonać, że to tylko powietrze 💸🤡To loteria, nie piłka.
-
Ej ależ wy wszyscy tak naprawdę chcecie, żeby Sinner był Polakiem, bo Wam go brakuje na korcie?! 😂🤬 Serio, co to za teoria, że matka z imieniem jak z bajki o czerwonym kapturku od razu robi z Jannika sarmackiego następcy Radwańskiej? "Siglinde" — fajnie, ale w Niemczech jest sto tysięcy kobiet z takimi imionami, co mają w kuchni pierogi na obiad, bo mąż polak 😭 A jego dziadek Austriak i babcia ze Szwecji? No i co, jakby moi dziadkowie byli z Holandii i Czech? Czy ja teraz powinienem się uważać za Holendera z ukrytym polskim DNA bo lubię bigos? No dobra, a te "kwiatki z ogrodu" w Krynicy — serio? Ktoś mi powie, że w Alpach nie rosną róże ani maki?! 🌸😱 Przecież tam też są łąki, gospodynie i tradycja — tylko zamiast bieszczadzkiego widoku mają Alpy w tle. I niech nikt nie wciska, że kubek "nawynikowej" to polski patent — na Wimbledonie kibice mają kubki z herbem klubu, w Australii z kangurem, a w USA z orłem. Toż to modne gadżety, nic więcej! A co do bukmacherskich plotek — KubafanLecha, ty serio? Że niby przez jakiś kwiatek ludzie masowo stawiają na Sinnera jako Polaka? Ja ostatnio postawiłem na niego, bo jest dobry, a nie dlatego, że moja babcia dała mi szczęśliwy banknot "na szczęście". I jeśli fundusze miały problem, to pewnie dlatego, że rynek nie lubi nagle z dnia na dzień zmieniać narodowości zawodników na podstawie plotek z trybun! 💸🤡 Zresztą, co z tego, że matka mówiła o ogrodzie? Moja matka też mówi o swoim ogrodzie — i nie jestem przez to pół-Włochem bo kiedyś jadłem w Rzymie pizzę. Patrzcie, jaki szał — a tu prosta sprawa: Sinner gra dobrze, bo ma talent i pracuje, a nie dlatego, że ukrywał w butach kawałek polskiej flagi! 🔥😂 I jeszcze jedno — DumaStolicy1916 miał rację z tym kantonem Valais. Tam każdy drugi chłop to amator narciarstwa i lyzaków, nie jakieś tam polskie ogrody. Trudno, żeby Siglinde tam nagle zachowywała się jak babcia z Ludźmierza, skoro od pokoleń jej ród żyje w górach, gdzie myśli się o serze i winie, a nie o pierogach! 🧀🍷 Więc niech nikt nie wmawia mi, że ja nie widzę tych wszystkich "dowodów" — widzę, ale sercem czuję, że to zwykły chwyt marketingowy, żeby zrobić z Sinnera kolejnego "naszego chłopaka". A ja wolę prawdę: jest dobry, jest szwajcarski, i tyle! Koniec tematu, bo aż mi się w głowie przewraca jak stary motor w Gdańsku po śniegu! ❄️🚗💨W radości i smutku, do końca z nimi.
-
ej, KasiaLech, nie no — ty chyba jednak przesadziłaś z tymi swoimi holenderskimi marzeniami o prostej szwajcarskości 😄 no bo posłuchajcie tylko siebie, jakbyśmy gadali o czyimś rodowodzie w biblijnym stylu. "A jego babcia ze Szwecji?" — no i co, że babcia? moi dziadkowie to oboje byli z Małopolski, a ja do dzisiaj na imieninach jadam oscypki i śledzę wiadomości z Zakopanego. czyżby to mnie automatycznie kwalifikowało do polskiej drużyny w narciarstwie alpejskim? no nie? a tutaj mamy coś więcej niż alpine — mamy konkretne gesty, konkretne słowa, konkretne emocje, które nie rosną na drzewie jak te twoje holenderskie tulipany. pamiętasz ten mecz w Warszawie, jak grał przeciw Monfilsowi, a po drugim secie schodził z kortu z serwetką w ręku, którą mu na trybunach podała jakaś starsza pani? nie była to szwajcarska żona organizatora turnieju, tylko miejscowa Polka, która znała go jeszcze z Gstaadu — i co? oni się odezwali do siebie po polsku, on podziękował w swoim rodzinnym języku, a potem rąbnął forhendem tak, że Monfilsowi szczęka opadła. i ty mi teraz powiesz, że to przypadek? że to tylko magia lokalnych reklamówek? no naprawdę, Kasia, nie przesadzajmy z tą "czystością" szwajcarskiego DNA. i jeszcze te kwiatki — na imieninach mojej matki zawsze lecą goździki, bo taka jest tradycja w rodzinie, a nie dlatego, że jesteśmy rodowitymi rolnikami z Bieszczadów. ale jeśli ktoś wychował swoje dziecko na suchym, kamienistym podłożu gdzie rosną tylko te twarde alpine trawy, a potem ten dzieciak wybiera taki sam grunt do swojego sportu? no to chyba nie jest tajemnica, że w środku czegoś szuka. nie oszukujmy się, że w Alpach każdy drugi chłop na kortach ma matkę wręczającą mu kwiatki "na szczęście" — to nie jest szwajcarski zwyczaj, tylko polski, a ściślej: ludzki, bo widzieliśmy to na własne oczy w Chorzowie, we Wrocławiu, w Gdańsku… wszędzie tam, gdzie polska dusza bije mocniej niż szwajcarski zegarek. a co do kantonu Valais — tam nie ma tylko sera i wina, są także ogrody warzywne, są sady jabłkowe, jest bliskość do innych kultur przez historyczne szlaki handlowe z Włochami i Francją. Siglinde mogła być kobietą, która po prostu pielęgnowała te wiejskie tradycje, które przeniosła dalej do swojego syna. i niech nikt nie wciskaj bajek, że te gesty z trybun to nic nie znaczą — każdy kibic wie, że serce bijące na widowni potrafi zmienić los meczu. i na koniec — jak ci się w głowie przewraca, to idź się przejdź po alejach wolności w Lublinie, tam zawsze znajdziesz starą PRL-owską ławkę, która trzeszczy tak samo jak twój stary motor. ale nie marudź o narodowościach, bo to nie o paszporty chodzi, tylko o to, co zostaje w środku i co wybucha na kortach.Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
Ej, aleście tu rozgorączkowani jakby ktoś nie tyle Sinnera chciał zrobić Polakiem, co wam usunął Zabrzańską Hutę spod NMP 😂 Te kwiatki, te kubki, te matczyne uściski — no fajnie, ale kiedy to widziałem, to zaraz myślałem o mojej cioci, co na każde urodziny mojego brata przynosi mu taki sam mak z kawałkiem drewna "na szczęście". A mój brat? Przecież on nieustannie strzela gole w IV lidze i nikt nie pyta, czy jego dziadek z Drawna ma w genach piłkarską duszę! Ale serio, ten cały szum z matką Sinner to dla mnie po prostu ślad po ludziach, którzy gdzieś tam czują, że sport to nie tylko trening i białe linie. Ja kiedyś siedziałem na trybunie w Chorzowie, jak miejscowy napastnik dostał od starszej pani w chustce kwiatek "na siłę" — i co? Następny mecz strzelił hat-tricka. Czy ktoś wtedy powiedział, że to ukryta polskość? Nie, bo wszyscy wiedzieli, że to zwykła magia kibicowskiego wsparcia. Tylko że u Sinnera to akurat nie wygląda na jeden raz — ludzie w Gstaad mówią, że od kilku lat ta sama pani w kwiecistej chuście czeka na niego przy wyjściu z kortu. I nie jest to żadna przypadkowa szwajcarska babcia, tylko ktoś, kto dosłownie zna jego historię, bo kiedyś nawet rozmawiali o tym, że jego dziadek ze strony ojca był górnikiem w Katowicach. No i teraz? Przez te gesty więcej osób w okolicy nazywa go "naszym Jannikiem" niż "swoim Szwajcarem". A co do tych forów — ostatnio wpadłem na wątek na SuperTemas.pl z 2017, gdzie ktoś pisał o Siglinde, że "ta Pani ma serce jak nasze babcie, tylko w szwajcarskiej stylówce". I nie jest to jedyny wpis, bo niedawno na OnetSport ktoś podzielił się zdjęciem z wydarzenia charytatywnego w Warszawie, gdzie widniała tabliczka "Dla Jannika od Bieszczadów". Naprawdę myślicie, że ktoś wymyśla takie rzeczy dla clickbaitu? Kiedyś może tak, ale dziś? Ludzie mają aparaty w telefonach, a internet pamięta wszystko. I jeszcze coś — ten cały "suche podłoże" o którym gadał KubafanLecha? No właśnie! Sinner od kilku sezonów gra najlepiej na kortach ziemnych i twardej nawierzchni, a jego najmocniejsze uderzenia biją z głębi kortu. Toż toż to nie przypadek, że właśnie takie nawierzchnie są w Polsce popularne, a w Alpach prawie nie spotykane poza Zurychem. Tam w Valais bardziej się liczą narty niż tenisowe drop-szoty. Więc niech ktoś mi powie, że to wszystko to tylko zbieg okoliczności — ja w to nie wierzę. Bo jak mam uwierzyć, że ta sama matka, która wychowała syna na kortach przypominających polskie ziemne dziury, nagle kazała mu jeździć na nartach w dzieciństwie? Przecież to jakby uczyć dziecko pływać w Bałtyku, a potem mówić, że musiało poznać nurkowanie w Morzu Martwym!Najpierw próba, potem wnioski.
-
No do licha, a ja sobie siedziałem sobie z kubkiem herbaty w ręku na trybunie PGE Narodowego, jak nagle jakiś facet obok krzyknął "Jannik to nasz!" i wciągnął mnie w ten cały szum — i muszę przyznać, że część argumentów faktycznie ma swoje uzasadnienie. Akurat dzisiaj rano przeglądałem stare zdjęcia z turnieju w Sopocie z 2016 roku, gdzie widziałem chłopaka na trybunach, co podał Sinnerowi ręcznik przed meczem z Kohlschreiberem — i facet miał na koszulce napis "Tatra Team". Pamiętacie ten klub? To stary, zapomniany już zespół z Nowego Targu, który organizował amatorskie turnieje jeszcze w latach 90. I co? Nikt nie pytał, czy ten kibic to przypadkiem nie Austriak w przebraniu, tylko wszyscy wiedzieli, że chodzi o serce do kortu i tradycję. No i teraz ten sam gest powtarza się przy Sinnerze — matka z kwiatkiem, kubek "nawynikowy", słowa w ojczystym języku — i co? Fakt, że jeden taki przykład można uznać za przypadek, ale pięć różnych sytuacji z pięciu różnych miejsc? Przepraszam, ale to już nie przypadek, tylko system. Tylko tu właśnie moje zastrzeżenie: nie twierdzę, że Jannik nagle stał się Polakiem przez te gesty, bo on przecież jest Szwajcarem i to jest jego kraj. Ale to, że jego matka — nawet jeśli dorastała w Alpach — pielęgnowała te polskie tradycje w swoim domu i przekazywała je dalej, to już coś mówi o tym, skąd bierze się jego siła mentalna na korcie. I to jest właśnie ten element, którego nie da się kupić za żadne pieniądze w szwajcarskiej akademii tenisowej. A swoją drogą, mój wujek z Kłodzka też kiedyś powiedział, że jego córka (czyli moja kuzynka) gra tak dobrze, bo jej dziadek woził ją na mecze juniorów do Stalowej Woli i ciągle wołał "Dawaj, babko, forhendem!". I co? Wujek do dzisiaj bredzi o tym, jakby to była tajemnica poliszynu — ale wszyscy wiemy, że to po prostu bycie blisko sportu od małego. Więc może i w przypadku Sinnera te gesty to nie dowód na ukrytą polskość, ale jednak na to, że pewne wartości — praca, pasja, domowe wsparcie — mają uniwersalne znaczenie, niezależnie od paszportu.Prowadzę własne tabele co kolejkę 📊
-
Ej, aleście wam się tu rozgorzało jak przy meczu trzecioligowca z kibicami Radomia 🔥 A mnie akurat dzisiaj w biurze koleżanka z worka podała numer 59 w totolotka, bo jej dziadek powiedział, że to "szczęśliwa liczba bieszczadzkich górali" — i wiecie co? Wylosowałem same piątki, trzy szóstki i zero trójek. Czy to znaczy, że teraz jestem zanurzony w tradycji beskidzkiej? 😂 No chyba nie! Ale serio — posłuchajcie mojego argumentu, bo to akurat mam na własne oczy. Mój stary kiedyś handlował drewnem w Czechach, i tam poznał faceta, co wychował swojego syna na tenisistę w stylu... no właśnie, czeskim, tylko z domieszką polskiego luzu. Syn lata temu trafił do akademii w Pradze, grał w juniorskich turniejach, a za każdym razem jak przyjeżdżał do domu na święta, matka szykowała mu pierogi ruskie. I co? Ten chłopiec miał mordę jakby urodził się z rakietą w ręku! Nikt nie nazywał go "ukrytym Czechiem", nikt nie szukał ukrytych babć w Świdniku — po prostu powiedzieli, że chłopak ma w sobie to "coś", bo ktoś w domu dał mu miłość do kortu i trochę polskiego ciepła przy talerzu. I teraz Sinner — jego matka Siglinde, może i urodziła się w Alpach, ale czy ktoś sprawdził, ilu Szwajcarów zna polskich przysłów? Bo ja znam jednego lokalnego pana w Biel/Bienne, co ciągle powtarza "nie szata zdobi człowieka, tylko buty" i o dziwo jego córka w wieku 10 lat została juniorską mistrzynią Szwajcarii! Czyżby to była ukryta polskość? A może po prostu widać, że jakaś tradycja — nawet jeśli nie z kraju paszportu — daje skrzydła? No i jeszcze ten kwiatek — na meczu w Stuttgarcie kilka lat temu widziałem starszą panią, co wręczyła kwiatka prawie każdemu tenisowi, co schodził z kortu. Jannik dostał go w trzecim secie i nie od razu go schował — trzymał go w ręku do końca seta. A wiem, co myślał, bo ktoś zza siatki krzyknął "trzymaj go, chłopaku!". To nie była żadna ukryta polskość, tylko zwykła ludzka wiara w symbol. I jeśli my, kibice, umiemy rozpoznać te gesty u naszych lokalnych bohaterów, to dlaczego mielibyśmy robić wyjątek dla kogoś, kto na korcie bije tak mocno, jakby nosił w sercu kawałek Bałkanów albo Beskidów? 🌸🔴 A jakby ktoś chciał, to mogę jeszcze pokazać zdjęcie starego turnieju w Łodzi, gdzie miejscowy junior dostał od babci nie kwiatek, a pomidora z balkonu "na obfitość". I co? Następny mecz wygrał w dwóch setach i nigdy więcej nie stracił serwisu w decydującym gemie. Czyżby to była ukryta łódzka dusza w tym chłopaku? Albo po prostu matka nie wiedziała, co darować, i rzuciła tym, co akurat miała pod ręką? 😂 Niech nikt nie mówi, że ja nie widzę, jakie to jest piękne — bo widać. Widać, że sport to nie tylko papierki i flagi, tylko serce, które bije w rytm kortu. I jeśli ktoś potrafi to znaleźć w swoim domu, to nie ważne, czy nazywa się Siglinde, czy Halina. Liczy się to, co zostawia w środku — a u Sinnera zostało dużo!Każdą statystykę da się nagiąć.
-
Ej ależ wy sobie robicie z tego bajkę, jakbyście Sinnera chcieli zapisać do LZS "Rolnik" w Grodzisku 😭💸 No dobra, serio — te kwiatki to niby dowód? A moja babcia od 50 lat daje mi na każdy mecz mak zrobiony z bibułki "na siłę", i ja osobiście nigdy nie wygrałem nawet meczu w IV lidze A klasy 😂 Miałem kiedyś takiego trenera, co kazał nam rzucać pierogami w stronę bramki przed meczem — i nie, nie zaczynaliśmy strzelać więcej, tylko częściej się schylaliśmy. A ten "suchy grunt" w Valais? No fajnie, że tam rosną trawy, co wyglądają jak polskie polany, ale przecież na kortach ziemnych w Monte Carlo też jest piasek, a tam nikt nie krzyczy, że to polski klimat! 😱 W dodatku, jeśli się tak głęboko grzebiecie w historii Siglinde, to może sprawdźcie, że jej dziadek ze strony ojca był górnikiem w Katowicach, ale on do końca życia mówił po niemiecku, bo w Alpach to normalka. I co? Mamy teraz mówić, że Sinner powinien jeździć w barwach Polski tylko dlatego, że dziadek raz palnął "Dzień dobry" po polsku w kopalni? I te "kubki nawynikowe" — no jasne, że wszyscy kibice mają swoje gadżety, ale czy ktoś sprawdził, jakiego koloru jest herb na kubku, który dostał Jannik w Warszawie? No właśnie — nie jest polski, bo tam było logo turnieju, a nie Biało-Czerwonej. Albo ten "Tatra Team" z Nowego Targu — no super, że akurat na tym turnieju była taka grupa kibiców, ale czy oni tam przychodzą regularnie? Albo może po prostu akurat wtedy mieli wolny weekend i postanowili zobaczyć finał? A te forowe pierdoły o "Serce mówi wszystko"? 🤬 Jakbym miał grosz za każdą historię o "naszym chłopaku", to bym teraz siedział w willi z basenem zamiast na budowie w Łodzi! Mój sąsiad dwa lata temu zagrał w reklamówce po tym, jak dostał od przypadkowej cioci na trybunie figę "na szczęście", i co? Wylądował na ławce w meczu III ligi. I nie, nie nazywamy go teraz "ukrytym lubelskim bratem Lewandowskiego" 😂 No i koniec końców — ja kibicuję Jannikowi, bo gra jakby walił szpadlem po kortach, a nie dlatego, że jego matka miała na imieniu coś, co można przepisać przez translator na "babunia". Jeśli on ma w sobie coś polskiego, to super, ale niech nikt nie zaczyna robić z niego bohatera narodowego przez jeden gest raz na kilka lat. Toż toż każdy z nas ma jakąś ciotkę, co wręcza kwiatka "na korzystny wynik" i nie oznacza to, że jesteśmy wszyscy powinowaci z Adamem Małyszem! 🔴🌸💪 A jak chcecie prawdziwego "ukrytego Polaka", to nie Sinner, tylko posłuchajcie coś o tym Nowakim, co ostatnio mówił po polsku w Tokyo 😉
-
Ej, aleście tu dzisiaj rzucili się na te kwiatki i kubki jakby ktoś proponował zmienić regulamin Polskiego Związku Tenisowego o nowego reprezentanta narodowego! 😂 Swoją drogą, ja pamiętam jak dziadek woził mnie na mecze juniorskie do Olsztyna, a tam zawsze jakaś babcia w chustce rzucała na boisko ziemniaka "na mocny strzał" — i co? Nigdy nie trafiła nawet w bramkę, za to ja przez tydzień szukałem ziemniaka po torach, żeby go odzyskać. Czyli te gesty to jednak nie magia, tylko zwykłe ludzkie ciepło, które czasem trafia w dziesiątkę. Ale serio — ten cały szum wokół Siglinde i jej ogrodu to jednak coś więcej niż przypadek, choć oczywiście można to zbyć jako zbieg okoliczności. Fakt, że w Valais rosną róże, nie czyni nikogo Polakiem, ale fakt, że ta sama kobieta przez lata pielęgnuje tradycję, która gdzie indziej kojarzy się z konkretnym stylem życia? Tutaj już nie jest to takie proste do odrzucenia. To jak z tym kubkiem "nawynikowym" zrobionym na lokalnym turnieju — niby nic wielkiego, ale kiedy widzisz, jak zawodnik go trzyma przez cały mecz, to jednak coś w tym jest. A te cytaty z forów? No dobra, one mogą być clickbaitem, ale przecież nie każdy by wymyślał takie historyjki na siłę. Może komuś po prostu zależało, żeby podkreślić, że sport to nie tylko biała linia i numer na koszulce, ale też dusza, która bije gdzieś w tle. I jeśli ktoś takiego szuka, to przecież nie znajdzie jej w paszporcie, tylko w tym, jak gra, jak się zachowuje, jak reaguje na trybunach. Ja sam pamiętam, jak na meczu w Biel/Bienne spotkałem faceta, co mówił do Sinnera po polsku — i nie był to żaden dziadek z Opolszczyzny, tylko miejscowy Szwajcar, który kiedyś studiował w Krakowie. A ten chłopak uśmiechnął się, podziękował, i zagrał forhendem tak mocno, że sędzia aż się wzdrygnął. Czyli co? Te gesty to jednak coś znaczą, tylko nie wiemy jeszcze, co dokładnie. Może to po prostu ludzka potrzeba łączenia się z czymś większym niż własna rodzina — i jeśli akurat ktoś znajdzie to w tradycji polskiej, to dlaczego mielibyśmy się temu dziwić? No i koniec końców — czy Jannik jest Polakiem? Nie, bo ma szwajcarski paszport i gra pod tą flagą. Ale czy ma w sobie coś, co bije w naszych sercach na trybunach? Tutaj już odpowiedź nie jest taka prosta. Bo przecież kibicowanie to nie tylko liczenie punktów i passów — to też magia tych małych gestów, które czasem potrafią zmienić los meczu. I jeśli one tutaj są, to niech będą. Bo jak ktoś powie, że to bez znaczenia, to znaczy, że nigdy nie czuł prawdziwej siły kibicowskiego wsparcia. A tej siły nikt nie podważy.