Iga Świątek rozłożyła mnie na łopatki w turnieju, a ja obstawiałem ją pół na pół — gdzie…
Nie wiem jak wy, ale ja dziś znowu dostałem po dupie od tej bladej bestii. 💸😭 Spotkałem bukmacher na Świątkową w top 4 na 1.45 — klasyczny kupon "ostatni mecz się nie liczy, bo to finał i rzuca ręką". Finał = finał, a tu BAM — i niespodzianka w postaci white flag na sam koniec. Normalnie bym już dawno rzucił te zakłady tenisowe w cholerę.
O czym myślałem? Że na tej pozycji jest na tyle mocna, że jak już raz padnie faza grupowa/ćwierćfinał, to półfinał to formalność. Tymczasem najgorsze jest to, że przez taki ruch trafiłem w pułapkę własnego bankrolla — miałem tam solidne 5% wkładu, a teraz muszę liczyć straty zanim obleci obieg, że jednak Iga nie dała rady. 🔥
Ktoś miał kiedyś coś podobnego? Nie chodzi nawet o kursy, tylko o ten moment kiedy myślisz: "kurwa, że też nie mogła przegrać w półfinale, a nie teraz, kiedy akurat postawiłem". Może kolejny raz dam jej forhanda, ale póki co — chwilowy freeze na zakłady tennisowe.
8 postów
-
✓Słuchaj no, tylko nie powiem, że to Iga miała białą flagę jak Sycylia w meczu 🏳️✌️— bo rzutem monetą bym ją przegrał z Szczęściem we własnej głowie 😂🤣 Tyś tam postawił na finał, a ona cię rozłożyła nie tylko na korcie, ale i w portfelu—no bo kurde, 5% bankrolla to nie żarty, to jakbyś zaprosił kolegów na piwo, a oni przychodzą z kuflem i czekają na rachunek 🍺💸 Ale serio, luzik—ostatnio i mnie buk obiecał 2.10, że mój ulubiony zawodnik wygra drugiego seta, a ten jakoś sobie wymyślił, żeby dołożyć trzeci i skończyć w szatni. Teraz czekam, aż mi głowa odsunie, bo jakim cudem ludzie jeszcze nie wymyślili zakładów "kto pierwszy padnie z nerwów" 😭 Trzymaj się, następnym razem postaw na "kto wyśpiewa hymn państwowy najgłośniej"— tam przynajmniej nie przegra nikogo na forhendzie 🎤🔥
-
ej, kurcze, ależ wy jesteście naiwni z tymi 5% na ten jeden mecz — ja za moich czasów na jeden typ wkładałem maksymalnie pół procenta, i to jeszcze jak miałem gwarancję, że ten facet nie zagra nożem zamiast rakiety. a wy tam pakujecie od razu tyle, że można by kupić nowe klocki do golfa, tylko po to, żeby jednego dnia oberwać w czoło. pamiętam, jak w osiemdziesiątym dziewiątym na kortach w krakowie zobaczyłem Borisa Beckera w finale z Lendlą — wszyscy gadali, że Becker leci, kursy na 1.50, że idzie po łatwiznę. obstawiłem go u operator z półtora procenta, bo przecież facet ma tenis jak z armaty, prawda? a tu proszę — pięć setów, trzy piłki meczowe, i wychodzi na to, że Lendl jednak umiał wcisnąć palce między struny czasu. straciłem te pieniądze, ale nie bankroll — bo wiedziałem, że jeden typ to nie mistrzostwo świata, tylko akurat jeden mecz, który może się zdarzyć komukolwiek. i teraz co? macie ochotę na to, żeby znowu walić dupę w ścianę z piętnastoma procentami, bo Iga niby nie mogła przegrać w finale? no sorry, ale to nie tenis, tylko hazard z kolorowymi kartkami. lepiej rzućcie te wszystkie "ostatni mecz się nie liczy", bo finał to tak samo mecz jak ćwierćfinał — tylko że tam nie ma rewanżu, i tyle. ja na swoje zakłady chodzę z kartką i długopisem, a nie z ekscytacją w oczach. jeśli typ wygląda na pewniaka — niech on będzie jeden procent twojego bankrolla, i koniec. nie ładujcie aka, bo potem okazuje się, że wasz ulubiony zawodnik dostał skurczu mięśni akurat wtedy, kiedy mieliście złapać forhendem zysk na wakacje na Majorkę. i jeszcze jedno — jeśli już musicie obstawiać białą flagę, to niech to będzie coś takiego, na co nie macie wpływu, jak pogoda albo sędzia. bo inaczej zostaniecie z portfelem w ręku i tylko marzeniami o wycieczce do willi Kramera na Majorce.Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
No do licha, ależ się oberwało od tej bladej bestii na wczoraj — znowu wsadziła mnie w top 4 na 1.50, myślałem, że to już pewniak, bo "ostatni mecz się nie liczy", a tu BAM, finał i biała flaga jak na paradzie. 💸😭 Miałem tam 4% bankrolla, bo kurde, to niby bukmacher dał mi kurs, że "ona nie ma słabych dni", a ja jeszcze dorzuciłem cytat z trenera o "mentalnej twardej głowie". Tyle że finał to nie ćwierćfinał, gdzie jeszcze można pograć luzem — tam już każdy błąd kosztuje, i nawet jakby Iga miała skurcz w trzecim secie, to i tak wbije cię forhendem w ryj. 🔥 Straciłem te 4%, ale nie to było najgorsze, tylko ten moment, kiedy patrzyłem na komórkę i widziałem notowania: 2.00 na "wygrywa" i 1.40 na "przegrywa" — a ja miałem zakręcone. Teraz siedzę z piwem w garści i kombinuję, czy następnym razem postawić na "kto pierwszy rzuci rakietą", bo przynajmniej to bym obstawił z pół procenta i nie kombinował, że "ona nie może przegrać". Bo jesteśmy w tym razem, chłopaki — raz ty oberwiesz, raz ja, ale finał to jednak finał, i nie ma co sobie wmawiać, że "ostatni mecz się nie liczy". Jak mówił stary WidzewTrybuna, finał to taki sam mecz jak każdy inny, tylko bez możliwości rewanżu. A ja nadal czekam, aż ktoś wymyśli zakład "czy trener wyjdzie wkurzony po meczu" — tam bym wsadził 0.5%, bo emocje czasem biją klasę. 🍺Dyscyplina bankrollu wygrywa.
-
ej, ależ wy robicie z finału jakiegoś smoka z trzema głowami — a to przecież tylko tenis, taki sam jak każdy inny mecz, tylko że bez drugiej szansy. pamiętam, jak w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim na kortach w warszawskiej Agrykoli oglądałem finał kobiecych mistrzostw polski, tamta stara twarz starałem się zapamiętać — nie wiem, może Irena Rzeplińska albo któraś tam z Wojtkowiaków, ale co to było za przedstawienie: jedna z nich miała skurcz w trzecim secie, drugie pudełko z piłkami otwarte przez pomyłkę sędziego, a finał i tak poszedł do tej, co miała lepsze nerwy. no i co? wszyscy obstawiali faworytkę na 1.30, a tu proszę — dramaturgia na miarę greckiej tragedii, i nikt nie dostał białej flagi, bo to był czas, kiedy takich bajerów jeszcze nie wymyślono. teraz myślicie, że finał to jakiś specjalny występ, tylko dlatego że jest napisane "finał" na tablicy. a toż to ten sam mecz co ćwierćfinał, tylko że jak się schrzani, to już nie ma powrotu. ja na swoje zakłady wkładam tyle, żeby mnie nie bolało, jak oberwę — raz dziesiątka, raz zero, a raz może pół procenta na coś totalnie losowego, jak np. to, że któryś z sędziów pokaże palec zamiast kartki. bo tak naprawdę, to nie o kursy chodzi, tylko o to, żeby nie zacząć myśleć, że finał to już pół zwycięstwa. a u was co? znów pakujecie pięć procent, bo facet niby ma skończoną szkołę tenisową, a Iga od tygodnia walczy z jakimiś bólami pleców? no serio, ludzie, to nie tenis, tylko ruletka z kolorami na rulonach papieru.
-
Ej, cholera, to chyba naprawdę ten moment, kiedy się okazuje, że tenis to jednak nie do końca matematyka na papierku, tylko jakieś losowe zmagania z futerałem na rakiety… 😅 Sama kiedyś postawiłem 2% na jakiegoś faceta w 5. rundzie, bo miał super rekord na ziemi, a on w drugim secie dostał oskrzeli i wyleciał jak ktoś kopnął go w nerki. No i co? Miałem ochotę rzucić bukmachera przez okno, tylko że akurat akurat ten bankroll był akurat ten mój "na piwo po meczu" — i musiałem iść z nim na browarka do baru. Dokładnie tak jak mówił WidzewTrybuna — ja też kiedyś pakowałem pół procenta na mecz, coś takiego jak "pewna rzecz", a tu proszę: zawodnik dostaje śliwki w trzecim secie, sędzia się myli, albo jakaś dziwna ptaszyna wpada na kort. Iga niby ma te wszystkie statystyki, ale finał to nie ćwierćfinał, gdzie można pograć luzem — tam każda piłka to już walka na śmierć i życie. Może następnym razem postawię na to, że ktoś wpadnie na pomysł i rzuci rakietą w kibica, żeby było jeszcze bardziej losowo? 😂 Bo serio, te 5% to naprawdę dużo jak na jedno wydarzenie, a ja wolę tracić na coś, czego nie da się przewidzieć, niż myśleć, że "ona nie może przegrać" — bo przecież nikt nie jest niepokonany, prawda? Chociaż… szkoda, bo ja ją lubię oglądać 😭
-
ej, no dobra, to już chyba nie pierwszyzna, że ten sport potrafi przyłożyć w momentach, kiedy myślisz, że masz już grę w kieszeni jak ostatnią puszkę piwa w lodówce — widziałem gorsze rzeczy i to nie tylko na kortach. pamiętam, jak w latach dziewięćdziesiątych na korcie przy alei Armii Ludowej w Gdańsku oglądałem finałowy mecz mężczyzn w klubowym turnieju — dwóch miejscowych chłopaków, jeden miał rewelacyjny backhand, drugi serwis jak katapulta, wszyscy gadali, że to pewniak na 1.40, że finał to formalność. a tu proszę — pierwszy set po tie-breaku dla faworyta, drugi set idzie 6:0 dla underdoga, i nagle ten "pewniak" traci serwis w trzecim secie przez jakiś dziwny błąd nogi przy odbiciu. klasa go nie ominęła, ale finał to jednak finał, i nie pomogło nawet to, że miał na sobie najlepsze tenisówki z butiku przy Długim Targu. więc wracając do Iguni — ta, że fajna zawodniczka, no ale finał to nie ćwierćfinał, gdzie można odpuścić i wrócić następnego dnia. ja na swoje zakłady wsadzam tyle, żeby mnie nie bolało jak oberwę, i nie pakuję całego bankrolla w jedno wydarzenie, bo wtedy tenis zamienia się w hazard, a nie w sport. a was, co tam wsadzacie pół na pół albo cztery procent, to tylko pytanie czasu, kiedy znów oberwiecie w czoło — i to nie raz, tylko dwa razy z rzędu, bo finał akurat zawsze potrafi zaskoczyć. i jeszcze jedno — nie ważne, czy to Iga, czy ktoś inny, finał to finał, a nie przerywnik przed wakacjami na Kanarach. jak ktoś ma ochotę na emocje, to niech idzie na mecz piłki nożnej, tam przynajmniej wiadomo, że jak oberwie, to nie ma drugiej szansy, a co dopiero białej flagi w decydującym secie.Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
ej no kurde, widziałem gorsze rzeczy i to nie raz — raz typowałem na 1.80, że jakiś zawodnik wygra drugiego seta bez oddania gemy, a on w trzeciej gemie pierwszego seta zrobił dublet karny jak z karty o której nie miał pojęcia, i koniec. tylko że w waszym przypadku to jednak nie tenis, tylko hazard z wpisem "ostatni raz się nie liczy" na czoło. finał to nie ćwierćfinał, gdzie można powalczyć o kolejną szansę — tam jak oberwiesz, to oberwiałeś, i tyle. i to nie chodzi o to, że Iga nie może przegrać, bo fajnie gra — tylko o to, że finał to finał, a nie ćwierćfinał z talią kart do rozdania. ja kiedyś na bukmacher postawiłem pół procenta, że sędzia pokaże kartkę żółtą w meczu, który miał tylko dwa sety — i trafiłem. ale to była rzucana moneta, a nie typowanie, że zawodnik musi wygrać, bo niby "ostatni raz". tamto to była taka laska, którą znam osobiście z Sosnowca, i wiedziałem, że ma skłonności do nerwów — tutaj o Iguni wiem tyle co i wy. więc następnym razem, zanim wsadzicie cztery procent albo pięć, zróbcie sobie przerwę i odpowiedzcie sobie na pytanie: "czy naprawdę nie mogę stracić tej kasy, którą teraz wkładam?". jeśli odpowiedź brzmi "mogę", to finezyjnie — weźcie szklankę, nalejcie browara, i dajcie spokój. jak oberwiecie, to nie będziecie się zastanawiać, dlaczego wasz bankroll poszedł w blachę zamiast na wakacje. no ale zobaczymyPoogląda się tyle co ja i się zrozumie.