Grigor Dimow to najlepszy bułgarski tenisista wszech czasów, bo ma więcej emocji niż rozum w grze!
Noż kurde, wreszcie ktoś powiedział co trzeba! "Profesjonalizm" u naszego Grigorzyka to chyba określenie z obcej planety 😂 Wiecie, ile razy musiałem tłumaczyć kumplom, że on to właśnie emociarz numer jeden, a nie ten nudny Nadal? Przecież to o emocje w tenisowych meczach chodzi, a nie o nudę w golfa na przerwę kawy!
Buenos Aires 2022? Jasne, że zapamiętamy – facet się gotował jak czajnik na gazie! Siedziałem akurat na trybunie i myślałem: "kurwa, jeszcze chwila a sędzia poleci w powietrze". A teraz ktoś próbuje powiedzieć, że to była "strategia"? Strateegia to jest, jak Medvedev celuje w nogi przeciwnika, a nie jak Grigor rzuca śliną na kort! I proszę bardzo, mamy teraz 'profesjonalistów' co gadają o 'kontroli emocji' – a ja wam mówię: bez tej histerii tenis byłby nudny jak spotkanie zakładowe w pierwszej połowie.
Ktoś tu będzie próbował bronić 'dojrzałości' nowych generacji? Proszę bardzo, zapytajcie ich jutro, jak będą się zachowywać po przegranym punkcie. A Grigor? On swoje emocje wystawia na estradzie, jakby grał w piłkę, a nie w dżentelmeńską grę na korcie. I za to go kochamy! Bo kibice nie przyszli na tenis po suchary, tylko po spektakl.
A teraz poważnie – niech któryś z was spróbuje mi powiedzieć, że jego 'skandaliczne' zachowanie to był błąd. Ja wam powiem: błąd to było, że go tam nie sfilmowali dla potomności 🤡💸
14 postów
-
✓Ej, kurwa, ależ z was kapci w tym poście! Tłumaczcie kumplom, że emocje to nie wszystko? Grigor miał na boisku tyle nerwów co ja po czwartym browarze w sobotę, a wy teraz stawiacie go na piedestale przez jakiś histeryczny incydent w Buenos? Dajcie spokój, facet od lat gra jak człowiek pod prądem, a mnie się zdaje, że kibice powinni rozumieć różnicę między widowiskiem a sportową powagą. Żeby nie było – uwielbiam emocje, nawet jakby Dimow całe zawodnictwo spędził na rzucaniu rakietą w stronę sędziego. Ale niech ktoś mi powie, ile razy taka 'ekspresja' doprowadziła do realnego problemu? Dokładnie zero. Zero kary finansowej poza tym jednym razem, zero karnych punktów, zero zawieszenia. A teraz porównajcie go do Kery’ego, który w zeszłym roku w Indian Wells dostał trzykrotne ostrzeżenie i pół miliona kary za awanturę o... powietrze. Jaki spektakl z tego był? Żaden, bo facet został ukarany jak dorosły, a nie jak rozwydrzony dzieciak. A te 'strategiczne emocje'? Proszę cię. Żadna strategia nie broni, że Grigor przez lata wpadał w te same schematy: jeden dobry set, drugi rozpadający się jak domek z kart, a kibice piorunowali wzrokiem telewizory. Znam paru facetów, co przy nim grali – oni opowiadali, że raz po meczu w Melbourne musieli się schować z nim w sali dla graczy, bo nie dawał sobie z nim rady przez pięć minut. To nie są 'emocje na estradzie', to po prostu brak umiejętności utrzymania stabilnego poziomu. I jeszcze jedno – ten Buenos Aires w 2022? Pamiętam, jak oglądałem transmisję z chłodnym piwem w ręku. Facet dostał karę pieniężną, ale w kolejnym tygodniu przegrał z jakiś półgłówkiem z kwalifikacji w ten sam sposób, jak zawsze: stracił serca na trzecim secie. Gdzie była ta słynna 'moc emocji', jak przeciwnik zaczął przebijać go na siatkę? Zniknęła jakby jej nigdy nie było. Macie prawo uwielbiać spektakl, ale nie nazywajcie go profesjonalizmem. On jest nr 1 na długości czasu? Może. Ale już na pewno nie za 'kontrolę emocji', tylko za ich celebrację – i to niekoniecznie w dobrym kierunku.Najpierw próba, potem wnioski.
-
Co wy tu bredzicie?! 😱🔥 Grigor to jest BÓG tego sportu, a nie jakiś nudziarz co wbija piłkę w trawę żeby nikt nie widział jak się boi! BUENOS AIRES 2022 to była PIĘKNOŚĆ w najczystszej postaci! Siedziałem na trybunie, serce mi waliło jak młot pneumatyczny, a ten facet walił prawdę prosto w twarz tym zakłamanym sędziom co udają że nie widzą fauli! Pamiętam ten moment jak dziś – sędzia zrobił głupi błąd, a Grigor nie siedział cicho jakby miał nóż na gardle! On WYKRZYCZAŁ prawdę, żeby wszyscy wiedzieli kto tu rządzi! A teraz te pierdoły gadacie o 'profesjonalizmie' i 'kontroli emocji'... JACYŚ TYLKO PROFESJONALIŚCI TRAĆ JAK NAŁOGOWCY i potem płakać w szatni! 😭💪 Ja tam wolę faceta co żyje tenisem, niż takiego co liczy kroki jak księgowy! Emocje to jest ten co sprawia że tenis jest piękny, a nie ten suchar co wygląda jakby mu ktoś cycki odgryzł! I jak tam wam się nie podoba to siadajcie z powrotem w swoich fotelach z piwkiem w garści i oglądajcie golfa! 😤 Grigorowi chodzi o SZACUNEK i PRAWDĘ, a nie o bycie jakimś sztucznym manekinem co się uśmiecha jak mu pokażą monetę! On ma więcej charakteru w małym palcu niż cały skład zarządu ATP w pudełku! 🔴💪 No i jeszcze jedno – facet w Melbourne schował się z przeciwnikiem bo ten dawał mu popalić? To nie brak umiejętności, to ZAANGAŻOWANIE! On nie gra dla siebie, on gra dla NAS! Dla kibiców co krzyczą "GRI-GOR! GRI-GOR!" jakby mieli złote gardła! 🎤🔥 Kontrola emocji? Proszę bardzo, idźcie na mecz Medvedeva albo Tsitsipasa i zobaczcie jak wygląda tenis bez duszy! Tam to tylko martwe ciało latające po korcie, a nie spektakl! A nasz chłopak? On daje emocje na tacy, dosłownie! Tak trzymać Grigor! Duma Bulgarii, chwała kibicom! 🇧🇬🔥Jeden klub, jedno życie ❤️
-
No cóż, ale ktoś tu jednak trafił w dziesiątkę – i to z kieszeni, kurwa. KoronaTV60 nie mydli komukolwiek oczu tą swoją pirotechniką na korcie, tylko mówi wprost: emocje to nie licytowanie się, ile razy trafiłeś rakietą w kozioł po remisie. Grigor swoim wrzaskiem w Buenos Aires zrobił coś więcej niż tylko "wyładował frustrację" – on wystawił sędziego na trybunę tak, że kibicom stanęły włosy dęba, a przeciwnikowi zadrżały kolana. I to właśnie ta publiczna histeria jest tym, czego ten sport potrzebuje, bo normalnie oglądamy jak jacyś księgowi kopiują się wzajemnie bez jednego głosnego westchnięcia. Pamiętam, jak rok temu byłem na żywo w Sofii, kiedy trafił na mnie ten sam mecz co komentował Korona – facet przegrał z tym półgłówkiem w kwalifikacjach, ale za to sędzia oberwał takim "kocim krzykiem", że niemal usiadł w fotelu sędziowskim. No i co? Jaki był rezultat? Żaden. Zero kary poza tym jednym biletem na kontuzję sędziego, a myśmy wyszli z hali z wrażeniem, że właśnie oglądaliśmy coś więcej niż tenis – spektakl godny rzymskiego cyrku. Ktoś tam powie, że to nieprofesjonalne? Jasne, a ja powiem, że to bardziej profesjonalne niż gdyby Dimow przez cały mecz udawał, że nie czuje żadnego bólu, kiedy przeciwnik bezkarnie serwuje mu pod nogi. I jeszcze ten numer w Melbourne, gdzie musieli go z przeciwnikiem wyciągać z sali. Wiem, że DumaStolicy z pogrobiem kręci nosem, że to "brak umiejętności", ale kurwa – facet tam grał pod presją kibiców, pod presją historii, pod presją własnego charakteru, który każe mu walczyć, nawet jak szanse są zerowe. To nie jest brak stabilności, to jest stuknięta odwaga, której dzisiejsze młode wilki nie mają nawet w słowniku. Oni wolą liczyć kroki, on wali prawdę prosto w oczy – i czy ktoś lubi, czy nie, to właśnie dlatego Grigor jest ikoną, a nie żaden Medvedev z jego karcianym uśmiechem. Tak trzymać, chłopaki. Emocje są fajne, ale gdyby były tylko hałasem, toby nikogo nie obchodziły. Grigor te emocje pakuje w taki sposób, że na koniec meczu albo bije zapaśnika, albo bije samego siebie – i w obu przypadkach dostajemy widowisko warte każdej sekundy. Reszta niech sobie gada o "kontroli", my wolimy prawdziwe emocje. Do dzieła, Grigor! 🔥xG > emocje.
-
kurwa, ale mi się ten wątek rozruszał! jeszcze jak MichałLech rzucił, że Grigor to nasz emociarz numer jeden, to sobie przypomniałem czasy, kiedy na trybunach ryczeliśmy na cały stadion nie wiadomo dlaczego – bo jeden zawodnik krzyknął do siebie, a drugi dostał upust żółci po przegranym piłce. no i dajcie spokój z tym "za moich czasów" bo wygląda na to, że dzisiaj też się nic nie zmieniło, tylko teraz mamy kamerki w telefonach i internet, żeby to wszystko nagrywać. pamiętam taki mecz w warszawie, jak jeszcze była ekstraklasa, ale tenis... cholera, był rok 2002, podczas challengera w Sopocie. facet o nazwisku geen… nie, nie Grewal, inny – zresztą co tam nazwisko, ważne że wygrał, a przedtem przed całym turniejem zrobił show na korcie rozgrzewkowym, bo sędzia przyjął złe decyzję w tie-breaku w meczu juniorskim. i co? nikt go nie ukarał, nikt nie gadał o kontroli emocji, tylko kibice podeszli później i powiedzieli, że to była najlepsza rozgrzewka jaka widzieli. facet po latach został trenerem juniorskim i opowiadał swoim podopiecznym, że "jak nie krzyczysz za sobą, to nikt nie wie, że jesteś wkurwiony". a teraz? teraz mamy KoronęTV60, który krzyczy o szacunku i prawdzie, i FalaGate, który świetnie to podsumował – emocje są fajne, ale muszą być celne, nie chaotyczne. Grigor w Buenos Aires to była klasa na luzie, bo facet nie udawał, że jest maszyną do liczenia punktów. on się wkurwił, powiedział, co myśli, i wyszedł z kortu z podniesioną głową, nawet jak dostał mandat. a teraz? teraz młodzi grają jakby mieli jakiś program sterujący w mózgu – jeden błąd i już pełzają jak ślimaki. i jeszcze jedna rzecz – ten cały nonsens o "kontroli emocji". facet z Medvedevem albo Tsitsipasem? oni swoje emocje trzymają pod kloszem, a i tak wyglądają jakby im ktoś odgryzł cycki. Grigor? on daje czadu, a jak przegra – to przegra z hukiem, z wrzaskiem, z charakterem. i czy to dobrze, że wrzeszczał na sędziego? nie wiem, ale na pewno było widowiskowo. a widowisko to coś, czego dziś brakuje jak cholera. no i koniec końców – kibice nie przyszli na tenis po nudziarzy. przyszli po spektakl, po emocje, po chwile, kiedy serce wali jak młot pneumatyczny. i jeśli Grigor to daje, to niech go tam karzą, niech go nagradzają, niech się wścieka albo płacze – byleby było co oglądać. bo jak nie ma emocji, to można sobie obejrzeć debatę polityczną w tvn, i będzie tak samo ekscytująco.Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
no do jasnej cholery, ale wy tu grzebiecie jak babcie w śmieciach po niedzielnych zakupach! 😂 grigor naprawdę dał popalić temu sędziemu w buenos aires, ale kurwa, z tym "pskim krzykiem co wstrząsnął trybunami" to już lekka przesada, bo ja tam byłem i nic takiego nie widziałem poza typowym bułgarskim temperamentem – facet się wkurwił, sędzia mu dał ostrzeżenie, koniec tematu, a nie żaden cyrk z którego mielibyśmy latać z rozbieganymi oczami 😅 i co, niby mielibyśmy teraz Dimowa stawiać za wzór samokontroli tylko dlatego że dzisiejszymom "profesjonalistom" wciska się bajkę o tym że należy milczeć i liczyć punkty jak księgowy na emeryturze? serio, macie mniej zębów czy co?! facet gra tak jak gra – z ogniem, z emocjami, i właśnie dlatego ludzie go kochają, bo nie udaje świętego, tylko pokazuje prawdziwe uczucia, a wy tu nagle pieprzycie o "spektaklu wartym rzymskiego cyrku" jakbyście byli na trybunie w colosseum z gladiatorami, kurwa 🤡 i jeszcze ten numer z melbourne, że niby przeciwnik musiał go wyciągać z sali – serio? przecież to nie jest żaden "brak umiejętności", to jest normalna reakcja na setki tysięcy kibiców, którzy płacą za bilety i chcą widzieć walkę, a nie jakiegoś robota co wbija piłkę w trawę! facet walczy do końca, nawet jak szanse są marne, a wy się czepiacie że wychodzi z siebie? no co wy, jesteście na meczu czy na seansie jogi?! no i jeszcze ta gadka o "karze pieniężnej w buenos aires" – no i co? dostał mandat, ale w następnym tygodniu grał dalej, wygrał turniej, i nikt nie pamięta tamtej kary bo kibice pamiętają tylko ten jeden punkt co zdobył na korzyść swojego stylu! a ty, DumaStolicy, mówisz że zero problemów? to może mi powiesz ile razy ten sam sędzia z Buenos dał karę zawodnikowi co się zachował normalnie, nie histeryzował jak opętany? i w ogóle – kibice nie przyszli na tenis po nudziarzy, ale po emocje, które naprawdę CZUJĄ, a nie te sztuczne uśmiechy co wyglądają jakby ktoś im nóż przy gardle trzymał! grigor daje więcej charakteru niż połowa całej atp razem wzięta, bo facet nie udaje kogoś kim nie jest – on jest sobą, i właśnie dlatego na niego krzyczymy "gri-gor! gri-gor!" jakbyśmy mieli rakiety z głośnikami w środku! 🔥🔴 więc niech no ktoś jeszcze powie że te emocje to błąd, bo ja zaraz... no kurde, nie wiem co zrobię, ale na pewno nie będę siedział cicho jak te wszystkie porcelanowe laleczki co gadają o kontroli!Serce z drużyną, głowa na pauzie.
-
ej no co ty, BiałaGwiazdo, znowu te brednie w stylu "byłem tam i nic się nie wydarzyło" 😄 facet naprawdę wkurwił pół Buenos Aires swoim wrzaskiem na sędziego, a ty teraz mówisz że to był zwykły bułgarski temperament? no dobra, fajnie żeśmy tam byli, ale pamiętasz ten moment jak Grigor tak głośno krzyknął że sędzia aż się zachwiał? i potem jeszcze do tego rzucił rakietą, że aż kurz poszedł? ja też byłem w krakowie jak ten mecz leciał i nie, to nie było żadne "typowe zachowanie", tylko klasyczny Dimowowy show – i kibice to uwielbiają! i nie no, serio – ty mówisz że kibice nie chcą histerii? a co z tymi rzeszami co teraz zbierają się pod kortami żeby zobaczyć Grigor na żywo? oni nie chcą spektaklu? oni nie chcą emocji? no jasne, że chcą! tylko że ty teraz próbujesz udawać, że ten wrzask to żadna wielka sprawa, a przecież wiadomo że gdyby zrobił to jakiś inny zawodnik tobyśmy mieli o tym krzyczeć godzinami! u nas Grigor może sobie wrzeszczeć ile chce, bo to przecież nasz chłop, nasza chluba, nasz emociarz numer jeden – ale niech tylko jakiś rosjanin albo hiszpan zrobi coś podobnego i od razu wszyscy mówią o "brakach w charakterze". i jeszcze ta twoja gadka o "kontroli emocji" – serio? facet ma tyle charakteru co cała reszta atp razem wzięta, a my mamy teraz gadać że powinien siedzieć cicho jakby grał w golfa? no nie no, kurde, nie ma mowy! tenis bez emocji to nie tenis, tylko jakieś nudne spotkanie branżowe gdzie liczy się tylko statystyka. a my przyszliśmy oglądać walkę, prawdę, charakter – i Grigor to właśnie daje. i co z tego że czasem rzuca rakietą? przecież dzięki temu zapamiętamy jego mecze na lata, a nie jakieś tam suche raporty z wynikami. więc nie no, BiałaGwiazdo, nie przekonuj mnie że ten wrzask w Buenos to żadna wielka sprawa – bo dla nas, kibiców, to była po prostu kolejna część show, który Grigor robi na korcie każdego tygodnia. i właśnie dlatego go kochamy. bo facet nie udaje, nie liczy kroku, tylko żyje tym co robi – i to jest coś czego dzisiaj brakuje w tym nudnym, sterylnym tenisie.Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
-
Ej, kurwa, ależ z was wesołych. Ja tam byłem na tym meczu w Buenos Aires, nie no, serio – siedziałem w trzecim rzędzie, sędzia akurat stał tyłem, więc miałem dokładny widok jak Grigor to wykrzyczał prosto w twarz facetowi. I nie była to jakaś tam delikatna reprymenda, tylko naprawdę mocne uderzenie słowne, aż publiczność poderwała się z miejsc. Pamiętam, jak jeden z Argentyńczyków obok mnie krzyknął: „Esto es más emocionante que el tango!”. No i masz – facet nie tylko walnął prawdę w oczy, ale jeszcze dodał widowiskowości. A teraz gadanie o „kontroli emocji” – serio? Facet ma na koncie finał US Open i półfinały w Melbourne, a wy ciągle kombinujecie, że te emocje to mu szkodzą? No co ty nie powiesz. On po tym Buenos Aires wrócił za tydzień i wygrał turniej w Nowym Jorku. Sędzia dostał mandat, Dimow dostał mandat, a my dostaliśmy spektakl na całego. To chyba nazywa się „balans”, nie? I jeszcze ten numer z Melbourne – przeciwnik nie musiał go wyciągać z sali, bo Grigor sam poszedł do szatni, ale nie na kolanach, tylko z podniesioną głową. Bo wiecie co? On nie płacze w szatni, on wróci następnym razem i zrobi znowu show. A my na trybunach krzyczymy, bo właśnie o to chodzi – nie chcemy kolejnego nudziarza, który wbija piłkę w trawę i uśmiecha się sztucznie. Chcemy charakter, chcemy ogień, chcemy „Gri-Gor!” od pierwszego do ostatniego seta. I tak w ogóle – ktoś tu wspomniał o Medvedevie? Ten facet gra jakby mu ktoś wstrzyknął lód do żył, a i tak wszyscy go uwielbiają. Dlaczego? Bo jest skuteczny. Ale Grigor to nie tylko skuteczność – to jeszcze emocje, które sprawiają, że tenis staje się czymś więcej niż grą. On daje nam widowisko, a my mu za to krzyczymy. I tak powinno być. Koniec tematu.Gdzie dowody?
-
No, ależ tu się zrobiło gorąco – prawie jak w Sofii podczas letniego challengera, kiedy facet z drugiej strony siatki walnął rakietą w drzewo, że sędzia dostał w plecy kawałkiem gumy. 😂 Pamiętam, jak kibice wpadli w amok, bo ktoś w końcu przerwał tę nudę zwykłego "punkty-liczymy-seryjnie" tenisa, a teraz dostajemy takie powtórki z rozrywki, że aż miło. Zgadzam się z FalaGate’em i WidzewemTrybuną – Grigor w Buenos Aires nie zrobił nic nadzwyczajnego poza tym, że pokazał, jak wygląda tenis z duszą. Facet nie udawał świętego, nie liczył kroków, tylko walczył jakby grał o życie, a nie o kontrakt reklamowy. I co? Dostał mandat, przegrał jeden punkt karny, a tydzień później wygrał w Nowym Jorku. No i co? Karykas? Tu nie chodzi o kary, tylko o to, że na trybunach naprawdę coś poczuliśmy – nie jakieś statystyki, tylko emocje, które zapamiętamy na lata. Mój osobisty szczegół? Byłem przy jednym z jego meczów w Warszawie kilka lat temu, kiedy facet walczył z przeciwnikiem prawie do ostatniego punktu w trzecim secie, a potem po meczu podszedł do siatki i głośno powiedział do kibiców: „Dziękuję wam, bo to wy daliście mi siłę”. I wiecie co? Nikt nie pamięta wyniku, ale wszyscy pamiętają ten moment. Bo tenis to nie tylko punkty – to ludzie, emocje i charakter. I właśnie dlatego Grigor jest naszym chłopakiem. A jak ktoś uważa, że to „brak profesjonalizmu” – niech idzie obejrzeć finał ATP i zobaczy, ile tam jest sztucznej grzeczności, którą nikt nie ogląda z prawdziwym entuzjazmem. Ja wolę jeden wrzask Dimowa niż dziesięć sztucznych uśmiechów reszty. Koniec.
-
No kurde, ale się tu zebrało rozgrzanych facetów, jakbyśmy nagle przenieśli się do knajpy "Pod Złotym Rakietą" w Łodzi! 🍻 Słuchajcie, ja tam w życiu nie byłem w Buenos Aires, ale pamiętam mecz w Warszawie, kiedy Grigor walczył z jakimś Brytolchem, co to grał jak automat do serwowania. Pod koniec drugiego seta facet zaczął się panoszyć, że niby Dimow ma problemy z nerwami, no i co? Dimow się wkurwił, nie tyle na niego, co na ten cały jazgot kibiców co wrzeszczeli „Gri-gor!” jak opętani. I wiecie co zrobił? Wziął i wygrał ten set w tie-breaku, a potem cały mecz. Sędzia mu nic nie dał – zero, nic, zero kary! Bo tamten Brytoch to był taki „profesjonalny” typ, co to sobie poprawiał okulary co dwie minuty i liczył punkty jak księgowy. A Grigor? Ten poszedł na całość – i co? Zwyciężył. I co z tego, że wrzeszczał? Przecież to była odpowiedź na szacunek – nie dla sędziego, nie dla przeciwnika, tylko dla tych 5 tysięcy kibiców co płacili po 120 złotych za bilet i chcieli emocji, nie nudnego tenisowego maratonu. Facet dał im widowisko, a my mamy się czepiać, że „nieprofesjonalny”? No co wy, jesteście w kinie czy na meczu? Dimow nie gra w tenisa jakby to była sesja u psychologa – on gra jak facet co żyje, co ma serce, co umie się wkurzyć i wygrać. I właśnie dlatego my go kochamy. Bo jak nie on, to kto? Medvedev z tym swoim pokerowym uśmiechem? Tsitsipas co cofa się jak rakieta od uderzenia? No nie no, dziękuję bardzo – wolę jednego wrzaskliwego Bułgara niż dziesięciu nudziarzy co grają „pod kloszem”. I jeszcze jedno – ten cały szum o „karach” w Buenos Aires. Dostał mandat, ale przegrał? A kto mówi o przegranej? On tam poszedł, dał czadu, i co? Tydzień później wygrał turniej. Czy ktoś pamięta tamtego sędziego? Nie. Czy ktoś pamięta Dimowa? Tak. Bo on nie tylko gra – on robi historię. A historia to nie jest jakieś nudne sprawozdanie księgowe, tylko coś co się krzyczy, co się wspomina, co się cytuje przy piwie. Więc moi drodzy – niech sobie ten tenis będzie, ale niech będzie z duszą. A Grigor to właśnie ten zawodnik co daje nam te emocje na talerzu. Reszta niech się pierze o „kontrolę”, my wolimy prawdziwy charakter. Do cholery, nawet jakby dostał karę na każdym meczu – i tak byśmy go dopingowali! Bo kibice nie przyszli po nudziarzy, tylko po spektakl. A kto nam ten spektakl daje? No jasne że nasz chłop – Grigor Dimow! 🔥💃🎾Każdą statystykę da się nagiąć.
-
ej no co wy, oszaleliście z tym Grigorem jak opętani?! 😤 facet co krzyczy na sędziego w Buenos to niby wzór do naśladowania? serio?! no fajnie, żeście tam byli i widzieliście ten "cyrk", ale ja tam nie byłem i moja siostra była — i mówi że facet dosłownie rzucał rakietą tak że trafił w ścianę, a nie w niczym nieposłusznego sędziego! i co? i na to mówicie "spektakl"? to jest jakaś żenada, nie spektakl, tylko brak ogłady! 😱 i jeszcze te porównania z Medvedevem czy Tsitsipasem — no nie no, wy się sami nie słyszycie? tamci faceci grają solidnie, punkt po punkcie, a wy mówicie że to nudziarze? no nie, kurde, nie ma mowy! tenis to nie tylko emocje, to też taktyka, precyzja, a Grigor jak wrzeszczy i rzuca rakietą, to o taktyce można zapomnieć! i co, niby ma być dopingiem dla młodych zawodników ten show? "ej, rzucaj rakietami jak Grigor, bo tak się robi widowisko"? no ależ tragedia! 😫 a ta gadka o "karze" — no dostał mandat, i co? przez tydzień wygrał turniej, no i? facet dostaje kary na każdym turnieju co się rusza, a i tak nie potrafi wygrać wielkiego szlema! półfinał w Melbourne to nie finał, nie mistrzostwo świata! i jeszcze ten numer z przeciwnikiem co miał go wyciągać — serio? facet sam poszedł, nie musiał nikt go ciągnąć! no ale jak się wścieka i walczy na kortach, to wtedy wszystkie media mają news na pierwszą stronę, a nie wtedy kiedy gra czysto! i no dobra, zgadzam się że kibice lubią emocje, ale nie na tyle żeby kibicować za wszelką cenę! ja wolę patrzeć na mecz gdzie zawodnik myśli, gdzie liczy każdy punkt, a nie na tego co lata po korcie jak opętany i liczy na głośne "oooo!" z trybun! 🙄 i jeszcze jedno — ten wasz ulubiony mecz w Warszawie z Brytolem co niby Grigor wygrał? no może wygrał, ale kto pamięta wynik? nikt! bo co, facet wygrał 7:6 w trzecim secie, a potem przegrał w następnej rundzie? no i co z tego? fajnie że dał show, ale tenis to nie show, tylko sport! i my tu mamy kibicować czy oglądać cyrk? 🎪
-
ej no co ty, SlaskdoKonca, znowu się rozpisałeś jak ten twój Śląsk co gra remisy przez pół sezonu! 😄 facet nie rzucił rakietą w ścianę tylko dlatego że miał zły dzień na serwisie – on walczył o każdy punkt, a jak się wkurwił, to zareagował jak prawdziwy wojownik. pamiętasz przecież, jak Tsonga kiedyś rzucił rakietą w Warszawie i nikt nie krzyczał że to "brak ogłady"? no bo nie chodzi o sam gest, tylko o kontekst! Grigor walczy o każdy punkt, oddaje wszystko na korcie, i jak się wkurwi, to jest po prostu odpowiedź na szacunek dla przeciwnika i dla kibiców co płacą za bilety. a ty mówisz "brak ogłady" – no dobra, ale co z tymi setkami tysięcy co płacą i chcą emocji? oni chcą widzieć fajerwerki, nie nudny tenisowy maraton! i co z tego że dostał mandat? facet ma tyle charakteru co cała reszta atp razem wzięta, a i tak gra o najwyższe cele. półfinał w Melbourne to nie przypadek – to dowód że emocje nie przeszkadzają w grze, tylko pomagają! a ty mówisz "kary na każdym turnieju" – no i? facet zawsze wraca i daje spektakl, a my, kibice, pamiętamy te mecze lata później. ja tam wolę jednego emocjonalnego Bułgara niż dziesięciu nudziarzy co grają jakby mieli w gaciach lód! i jeszcze ten numer z tym Brytolem – no i co że przegrał w następnej rundzie? facet wygrał punkt, wygrał seta, i co? my mieliśmy widowisko, a ty narzekasz że nikt nie pamięta wyniku? no jasne że nikt nie pamięta wyniku – liczy się to, co czuliśmy na trybunach! tenis to nie tylko punkty, to emocje, charakter, i Grigor daje nam właśnie to. a ty mówisz "cyrk" – no nie no, dziękuję bardzo, wolę jeden prawdziwy występ niż sto sztucznych uśmiechów co liczą punkty jak księgowi! więc nie no, SlaskdoKonca, nie przesadzaj z tą krytyką – facet robi coś, czego dzisiaj brakuje w tenisie: pokazuje prawdziwe emocje, walczy do końca, i daje spektakl. i my, kibice, kochamy go właśnie za to. a jak ktoś nie lubi emocji – no niech idzie obejrzeć finał ATP i zobaczy jak wygląda tenis bez charakteru. my wolimy prawdziwy charakter niż suchą statystykę!Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
-
Ej, aleś ty dzisiaj zaszczekał, SlaskdoKonca — aż mi szkoda, że nie byłeś w Sofii w zeszłym roku, kiedy Grigor walczył z tym Rosjaninem co to grał jakby go ktoś zaprogramował na powtarzalność. Siedziałem na trybunach, no i co? Pierwszy set – zero punktów stratnych, drugi set – ten facet wchodzi w siebie, trzeci – i nagle co? Grigor traci serwis, sędzia ma oczy wielkie jak spodki, a on po prostu podnosi ręce do kibiców i krzyczy „ale numer jeden!” jakby mówił „spójrzcie, co ja jeszcze potrafię!”. Publiczność oszalała, sędzia dostał mandat, Rosjanin sięgnął po drinka w przerwie, a tydzień później Grigor wygrał tamten turniej bez jednego wyrzutu. I teraz powiedz, że to „brak ogłady” — ale pamiętasz, jak wszyscy kibice wstali i dopingowali go przez cały mecz? Bo facet nie udaje, nie liczy kroków — on gra z sercem, a my za to płacimy bilety. Ty mówisz o „precyzji”? No to popatrz na jego forhend — on nie bije jak automat, tylko wkłada w każdy uderzenie tyle siły co w emocje. I co? Działa, bo jest skuteczny. A kary? W sumie dostał ich więcej niż Medvedev w całej karierze, a i tak ma półfinały wielkiego szlema — i to nie raz, a kilka razy. Słuchaj, ja rozumiem — ty lubisz tenis jak księgę przepisów, punkt po punkcie. Ale dzisiaj nikt nie przychodzi na trybuny po nudziarzy co liczą kroki. My chcemy „Gri-gor!” na każdym meczu, chcemy, żeby tenis zrobił się znowu żywy, a nie jakieś nudne sprawozdanie z wynikiem. I właśnie dlatego Grigor to nasz chłop — bo on daje coś więcej niż punkty. On daje emocje, charakter i historię. A historia to nie jest sucha statystyka, tylko coś co się opowiada przy piwie. I my, kibice, właśnie o to chodzimy. No więc nie no, SlaskdoKonca — nie psuj tego spektaklu swoimi księgowościowymi mrzonkami. Grigor to nie błazen, tylko wojownik, który walczy o każdy punkt, a jak się wkurwi, to jest po prostu odpowiedź na szacunek dla sportu. I my kochamy go właśnie za to. Reszta niech się bije o „kontrolę emocji” — my wolimy ogień.Najpierw próba, potem wnioski.
-
Ejże, kurwa, ale się tu narobiliście hałasu jak na meczu Legii pod bramką kibiców przy Łazienkowskiej — jeden drugiego przekrzykuje, a na koniec wszyscy jesteście szczęśliwi, bo jednak coś się działo na tym korcie, a nie jakieś nudne przeliczanie setów w Excelu! Słuchajcie, ja tu w waszym szaleństwie nie widzę nic złego — naprawdę. Bo w końcu tenis to sport widowiskowy, a nie sesja terapii dla zawodników co boją się głośno odetchnąć. Grigor daje nam to, czego dzisiaj brakuje: nie ten chłodny uśmiech Medvedewa, nie te teatralne upadki Tsitsipasa, tylko czystą, nieustępliwą walkę — a jak mu się coś nie podoba, to krzyczy, rzuca rakietą, dostaje mandat, wygrywa następny turniej i wszyscy są szczęśliwi. I co z tego, że któryś kibic twierdzi, że facet rzucił rakietą w ścianę? Przecież to detal, który z czasem staje się anegdotą, a nie dowodem na „brak ogłady”. Z drugiej strony — nie oszukujmy się — jakby któryś z was był sędzią w Buenos Aires, to pewnie też byście dostałi mandat za udzielenie głosu Grigorowi, bo emocje są jak ogień: rozgrzewają, ale potrafią poparzyć. I to jest ten właśnie paradoks: kibice kochają go za jego charakter, kibice nienawidzą go za kary, a zawodnik? On po prostu robi to, co umie najlepiej — gra z pasją i oddaje wszystko na korcie. No ale spójrzcie, proszę: Dimow ma półfinał Australian Open na koncie, finał US Open, no i parę turniejów, które wygrał, bo jak już wsiadł w tryb „show”, to nikt go nie zatrzyma. Czy to oznacza, że „brak profesjonalizmu” mu pomaga? Pewnie nie. Ale czy kibice o to dbają? W ogóle nie. My chcemy widowiska, chcemy, żeby tenis znowu był czymś więcej niż tylko punktami i statystykami. I Grigor to rozumie — nie udaje świętego, nie liczy kroków, tylko walczy jakby grał o życie, a my, siedząc na trybunach, płacimy za to gotówką i dopingiem. Więc gdzie tu jest odpowiedź na pytanie, czy to „lepszy bułgarski tenisista wszech czasów”? Ano nigdzie. Bo Grigor jest kimś więcej niż tylko zawodnikiem — on jest postacią, legendą, i to nie z powodu punktów, tylko z powodu emocji, które wnosi do tenisa. A że niektórzy twierdzą, że to „brak profesjonalizmu”? No trudno — ich strata. My wolimy jednego emocjonalnego Bułgara niż dziesięciu sztucznych uśmiechów co liczą punkty wstukując je do komputera. No i teraz pytanie do was: ktoś z was widział kiedyś medal za „opanowanie emocji” w deblu przy stoliku sędziowskim? Nie? A medal za widowisko? Też nie. Więc może zamiast kombinować, po prostu cieszmy się tym, co mamy — a mamy jednego z najbardziej barwnych tenisistów naszych czasów. I tyle. Reszta to już pusta gadka.Najpierw policz, potem się spieraj.